We vertrekken zondag 30 oktober opnieuw naar Guinée en komen 26 januari '23 terug.

2022

 Inmiddels is het mei 2022.

Billy komt 19 mei terug na 3 maanden Guinée en op 14 juni vertrekken we samen naar Guinée.

Niet te geloven dat ik eind 2017 voor het laatst in Guinée was. 

Vertrek op maandag 20 juni ivm visum aanvraag.  Het visum is maar 90 dagen geldig en onze verblijf was 93 dagen....

De ambassade in Brussel is dicht en direct online aanvragen was niet mogelijk. 

Foto's tweede deel

De wilde spinazie komt op.

Devils trumpet, van het eten van de vrucht ga je hallucineren.

Deze bloem van de gemberplant is net een spons, als je er in knijpt stroomt het water eruit.

De groeve waar we het rode zand voor Feniks haalden.

Spelen met mama's kookpan, op de grond liggen gemberknolletjes, 

De rose pompoentjes hieronder zijn schattig maar aan de stengels van deze kruipplant zitten heel gemene  weerhaakjes.

Random foto's van ons verblijf. Eerste deel.

Een bas-fond bij Tembaya.

Het rode zand van Guinee voor Feniks.

De boom met het nest van de eend.

Allemaal op de kiek..

De dames op hun paasbest.

De volgeladen jackfruit-boom.

Afrikaantjes in Tembaya.

Ook in Tembaya.

De baobab met de liaan waar vroeger koeien werden geofferd.

De kallebasboom.

Het spinnenweb in de palmboom. Zoek de ingangsgaatjes, het zijn er twee.

Bruin: een luffa met schil.

Rode vrucht: go-go of gogué; tegen misselijkheid, wormen en constipatie.

De snelweg. Retour Nederland, zaterdag 30 dec.

Op de terugweg van Kindia naar Conakry zijn we bij Millie Mamoudou gestopt waar we twee Nederlandse vrouwen  troffen waarmee we koffie hebben gedronken en nieuws uitgewisseld hebben.
We reden vanaf Coyah op de nieuwe vierbaans snelweg naar Conakry.
Het gaat er volkomen anders aan toe dan bij ons want:

- Op de snelweg mag je ongestrafd op de rechter rijstrook parkeren.
- Rechts inhalen is normaal.
- Links blijven rijden is ook normaal waardoor je steeds rechts ingehaald wordt.
- Lopen op de snelweg mag en fietsen ook.
- Het oversteken van de snelweg vindt niemand hier gevaarlijk.
- Moto- en autotaxi's laden passagiers uit en trekken weer op zonder acht te geven op achteropkomend
   verkeer. (vaak hebben ze ook geen achteruitkijkspiegels)
- Toegestane snelheden (of 80 km of 60 km) worden gewoon overschreden wat heel link is voor
   alle overstekende voetgangers die geen snelheid kunnen schatten.
Kortom je zit met samengeknepen billen in de auto terwijl de chauffeur de meest linke manoevres van andere weggebruikers probeert te ontwijken. Doe mij maar een landweggetje.

We hebben Bella bezocht in het Koreaanse kliniekje in Matoto. De weg ernaartoe voerde ons door de meest armoedige wijken met grote groepen nietsdoende mannen en gruwelijke wegen.
Ogenschijnlijk was er enige verbetering. Toen we Bella vroegen of ze naar huis wilde of wilde blijven, maakte ze duidelijk dat ze liever bleef. Ze slaapt daar in een kamertje van 3x3 met 3 bedden. Haar dochter slaapt bij haar en haar zoon slaapt buiten.
 Zoon en dochter verzorgen haar dag en nacht. Een hele opgave en heel moedig vinden we.
Het eten wordt gebracht door haar oudste zoon. Je betaalt voor de behandelingen, dat zijn er meerdere per dag: o.a. acupunctuur met elektrische pulsen, massages, moxa-behandelingen en glaasjes gevuld met kruidenrook die vacuüm zuigen op de huid.  We besloten voor nog 2 weken te betalen en hadden een gesprek met de acupuncturist. Hij vond dat er nog wel verbetering mogelijk was maar dat het langzaam zou gaan.

De tijd in Conakry werd gekenmerkt door  heel veel smog, grote hitte, weinig elektriciteit en veel muggen. We waren blij dat we ervoor gekozen hadden pas de dag voor vertrek naar Conakry te gaan.
We hebben heel vroeg ingecheckt zodat Paparappi nog voor donker in Kindia zou zijn.
Voordat we bij het vliegveld aankwamen ontdekte ik dat ik mijn handtas met de tickets en paspoorten was vergeten. Dus terug naar ons logeeradres naast de  kazerne, gelukkig maar 5 minuten rijden. Daar wilde Paparappi snel links langs de militair die daar iedereen tegenhoudt, die begon stennis te maken dat hij achteruit moest en rechts langs hem moest (er stond inderdaad een verplaatsbare dwangpijl midden op de weg) waarop ik uit de auto sprong en de militair heb uitgeveterd: waarom geen hond zich aan de verkeersregels hield en dat dat allemaal kon en dat wij voor een keer iets fout doen omdat we haast hadden en een vliegtuig moesten halen, klote land, geen wonder dat het hier zo'n bende is etc. etc.
Voor hetzelfde geld had die kerel me kunnen aanhouden.

De wachthal op het vliegveld heeft airco en is een aangename plek om te zitten, een westers plekje in Guinee.
Jammer dat er een tussenstop gemaakt werd in Nouakchott en dat we in Parijs op vliegveld Ch.de Gaulle weer moesten rennen en als laatsten helemaal bekaf het vliegtuig haalden en dat ook alleen omdat het vliegtuig vertraging had.
Bij aankomst in Schiphol bleek dat de 4 koffers niet meegekomen waren. Volgens de klm-service balie hoefden we maar een half uur te wachten, dat werd helaas anderhalf uur.
Heel vervelend voor degenen die ons afhaalden want het is moeilijk parkeren op Schiphol tegenwoordig.
Wat rest is het blog aanvullen met foto's.

Kerst 2017. maandag 25 dec 2017

We zijn volkomen ont"Kerst" , een dag als alle andere.
Om 7.00 uur ging de stroom eraf en om 5.00 uur was er al geen water meer.
We hebben zoveel mogelijk dingen in de metalen kist gepropt om bij terugkeer niet weer alles mee te hoeven nemen.
Een grote tas met heel veel blad van de Alchornea cordifolia en van de Teck (oftewel de teak boom) voor Kesso om thee van te maken, is goed bij Cikkelcel en Thalassemie, voor het ijzergehalte en de rode bloedlichaampjes. We hebben de bladeren zelf geplukt en gedroogd.
Om het in de tas te krijgen (een klein formaat Turkentas) moest het blad in stukjes, dan kan er meer in. Het was een grote wasteil vol maar het is gelukt. Als die tas open moet bij de douane zullen ze schrikken en mogen we hem waarschijnlijk inleveren... want er zit nu ook soumbara poeder bij dat wordt gemaakt van gefermenteerde zaden van de Néré boom. Soumbara stinkt eigenlijk enorm  maar is lekker is en gezond. Ook zit er verse kurkumawortel in omdat dat volgens Késso moeilijk verkrijgbaar is in Alkmaar.

De vloeren van het huis zijn vanmorgen gesopt en alles is eigenlijk klaar voor vertrek.
De bedoeling is om om 10.00 te vertrekken en dan langs te gaan in de kliniek van Bella in Matoto.  We hebben besloten nog een week te betalen omdat er vorderingen zijn.
Onderweg gaan we langs bij vrienden die dicht bij Coyah vakantie vieren, als ze er zijn tenminste en anders stoppen we bij het park van Millie Mamoudou vlak voor Coyah.
Paparappi brengt ons en hij rijdt  donderdag terug naar Kindia want in het donker rijden is te gevaarlijk.

Hij kan bij zijn zoon logeren die woont nl. in het huis van Billy's neef Aguibou. In Kindia zal hij de auto dan stallen in de garage van een familielid.
Afgelopen week is Paparappi bijna aangereden door een taxi terwijl hij de autobanden controleerde aan de wegkant. Chauffeurs zijn hier levensgevaarlijk omdat ze zo dicht mogelijk langs je rijden, dat doet Paparappi vaak zelf ook....zeker met kleine kinderen langs de weg hou ik m'n hart vast. Ik hoop dat hij van die schuurpartij waarbij hij z'n billen bijna kwijt was, geleerd heeft.

48ste bericht, zaterdag 23 dec.

Ja, toen gingen we gisteren om 17.00 op weg naar onze dagelijkse Moringa thee en kwamen we een pick-up tegen met bovenop de achterbak voor iedereen zichtbaar: twee lijken van mannen in uniform.
Drie kwartier later rijden we op de terugweg achter een pick-up met in de achterbak het lijk van een man. Alleen het bovenlichaam was bedekt. Hoe gek is het als je hierdoor niet eens geshockeerd bent?
Begrafenisauto's hebben ze hier niet en als iemand overlijdt wordt hij meestal zo snel mogelijk begraven.
Van de mannen in uniform hoorden we vandaag dat ze een ongeluk hebben gehad, ze waren afkomstig uit de wijk waar onze chauffeur ook woont.
Vanmorgen het hout van het bewakershuis uit Tougigoure opgehaald en bij Paparappi thuis afgeleverd. Het was zo vreselijk zwaar dat we stapvoets moesten rijden, niet zo'n goed idee om de auto zo zwaar te beladen. Laten we hopen dat we hierdoor niet weer bij de mecanicien belanden.
Het is hier nog steeds 32 graden overdag maar 's ochtends is het met iets meer dan 20 graden lekker koel. Ondanks de bewolking die 's avonds vaak ineens komt opzetten heeft het sinds eergisteren niet meer geregend. Overdag is het wel heel heiig.
's Aonds zijn er nog steeds veel muggen en 's nachts zitten ze soms toch in de klamboe. Tijdens de l'harmattan horen er eigenlijk geen muggen meer te zijn maar ook hier raken de dingen uit evenwicht.
Ook ik: ik vind "de lachende koe" op een stokbroodje lekker momenteel.
 Nadat de meegenomen Milner na heel zuinig aandoen op was ( zo zuinig dat de structuur veranderde en ik op het laatst dacht dat hij vanzelf de koelkast uit zou lopen) heb ik na een  tijdje toch maar eens een partje "la vache qui rit" gekocht. Dat beviel heel goed ook omdat we na het einde van het meegenomen pakje Minarine geen margarine wilden die hier te koop is, die is namelijk erg vet.
En om  minder jam te eten neem je gewoon een stukje stok en een stukje ananas of papaya tegelijk. Mijn opa deed vroeger al plakjes appel op brood of plakjes banaan....