Vijftien jaar geleden waren hier niet half zoveel belijdende moslims als nu. Nu ligt bijna de hele bevolking vijf keer per dag op de kniëen. Een Duitse antropologe die we hier hebben leren kennen en die al jaren onderzoek doet in Guinée en Kameroen, stelde dat de godsdienst veel mensen hier op het juiste pad houdt. Anderen noemen godsdienst opium voor het volk. Eén ding is zeker: Guinéers komen niet snel in opstand. Er wordt hier vaak "Inshallah" = "Als God het wil" gezegd. Dat houdt volgens mij de mensen dociel en verlamt een deel van het eigen initiatief. Er wordt te snel een afwachtende houding aangenomen.
Wachten op God zal ik maar zeggen, zoals in 'Wachten op Godot' van Beckett.
Dat de islamisering hier zo snel is gegaan heeft ongetwijfeld met de enorme armoede te maken.
Om een wit voetje te halen bij God bouwen de rijken hun eigen moskeën. Daarom hoor je op zoveel plaatsen 's ochtends om 4.45 uur de oproep tot gebed.
Het doet een beetje denken aan de Middeleeuwen, toen kocht je als je genoeg geld had met een Aflaat een plekje in de hemel nu bouw je een moskee. Toen waren de heersers de vorsten en de kerkprelaten, nu hangen ze aan de lippen van de Imam. Dat die ook allemaal een eigen zienswijze hebben mag duidelijk zijn en ook dat ze niet allemaal zuiver op de graad zijn. Het wordt mooi geïllustreerd in de film "Il va pleuvoir sur Conakry".
Hoogste tijd dat hier geleerd wordt democratisch te denken. Dat zal nog een hele opgave zijn. De hiërarchie van families wordt hier vooral door de familieleden die laag staan in de pikorde in stand gehouden. De Islam schrijft ook voor dat je de nooddruftigen moet helpen. Dus waarom zou je je inspannen als je een rijk familielid hebt? Je gaat gewoon 's ochtends na de gebeden op de cour zitten en dan wacht je tot je je hand op kunt houden. Als we in Conakry logeren maken we die film iedere dag mee.
Veel Guinéers zeggen zelf dat ze liever lui dan moe zijn. Voor een paar schamele centen je hand ophouden is makkelijker dan je eigen verantwoordelijkheid nemen.
Toegegeven: het klimaat speelt ook een rol, zelfs in de wintertijd, nu dus, is het stroperig warm. Door de slagregens blijft het vochtig. Bovendien strandt veel van wat je hier onderneemt op logistieke problemen. Communicatie is moeilijk ondanks het feit dat veel mensen hier met 4 (vier!) telefoons op zak lopen, van 4 verschillende providers. Verbindingen lukken vaak niet. Vervoer is moeilijk, de wegen zijn erbarmelijk, grote diepe gaten waardoor je vaak aan de verkeerde kant van de weg moet rijden. De veilige snelheid is op veel 'snelwegen' 60 km per uur....op bochtige wegen in de bergen is dat al link. En de 5 keer bidden per dag neemt ook veel tijd in beslag net als de vele begrafenissen. Ook moet je geen haast hebben als je iets moet kopen want er moet altijd zwaar onderhandelt worden over de prijs van van de dingen. Wat je bij ons doet in één uur daar doe je hier zeker een dag over.
