Hieronder: Moké die bij ons groeit, knikkergrote harde vruchtjes met een bruin fluwelen jasje. Je steekt ze met fluweel en al in de mond en dan kauw je het zurige laagje vruchtvlees eraf. Het schraapt een beetje langs je tanden, een vreemd gevoel. Langs de snelweg naar Conakry staan op een vaste plek kinderen die bosjes Moké verkopen. We kopen ze dan altijd voor de kinderen op ons logeeradres, veel volwassenen zijn er ook gek op.
Een cashewvrucht met de noot eronder.
Grassige plant die op onze bowal groeit, schoonheid ondanks de brand die hij doorstaan heeft.

Geen idee wat dit voor plant is, hij is gewoon mooi...staat ook op de rotsen van de bowal.

Boven : de plant van de gemberwortel, net felrode wasbollen!
Het nest van de kleine rijstvogeltjes dat uiteindelijk toch gelukt is!
De geitjes die werkelijk alle planten kaalvreten op de binnenplaats van de villa.
Geen idee wat dit voor plant is, hij is gewoon mooi...staat ook op de rotsen van de bowal.
Het nest van de kleine rijstvogeltjes dat uiteindelijk toch gelukt is!
Van de twee jonge geitjes is er nu één gedood door een kopstoot van de grote zwangere geit die bij ons in een hok staat. We hebben de bemiddelaar gevraagd de geiten weg te halen want ze beginnen al om 6 uur te mekkeren als huilende kinderen. Bovendien ligt de binnenplaats vol met geitenpoep en vreten ze alle bomen vanonder kaal. Het jonge blad van de palmbomen wordt door een prachtig gekleurde vogelsoort een wevervogel, de lagui, in reepjes getrokken waarna hij er zijn nest van vlecht. De nesten zijn heel ingenieuze kunstwerkjes, bolletjes, die aan bomen hangen als grote beige kerstballen, vooral aan hoge palmbomen en het liefst in de buurt van rijstvelden.
Op de tralies van een raam proberen twee vogeltjes, maatje halve mus, een nest te bouwen. Eén vliegt af en aan met stokjes en slierten, de ander zit erbij en kijkt ernaar. Alle bouwmateriaal valt meteen naar beneden. Voorlopig hebben ze het na een paar uur knutselen opgegeven.Ook zijn er veel libelles en vlinders, allemaal net iets groter dan bij ons. Verder zie je zwaluwachtige soorten en piepkleine rijstvogeltjes. Hoog in de lucht zweven de hele dag, zonder ooit met de vleugels te klapwieken, bruine gieren. Het zijn net donkere zweefvliegtuigjes. Naast het terras hing een wespennest in de vorm van het Afrikaanse continent. Dat nest is op ons verzoek verwijderd omdat de bewaker gestoken is. Aan het plafond van het terras hangen kleine grijze kokertjes. Dat zijn nestjes van een ander soort wespen. Die heb ik met en lange bezem weggeragd. Het wespenverkeer is nu tot een minimum beperkt. Mieren zijn er in alle maten, van bijna onzichtbaar tot 2 centimeter lang. Zo gauw er iets op de grond valt vormt zich een kolonne mieren om op te ruimen. Daarna verdwijnen ze zoals ze gekomen zijn. De kakkerlakken scharrelen alleen in het keukentje na zonsondergang.
's Avonds rennen er salamanders over de buitenmuren en binnen zitten hele families in de gordijnen verschanst. En last but not least: de muggen... onzichtbaar en onhoorbaar maar ze prikken ongenadig en je hebt er minstens een week jeuk van. Het zijn stiekeme stekers. Heel vervelend, maar ik weiger Deet te smeren, dat is me te giftig. In april en mei hebben we geen mug gezien en zijn nooit gestoken, nu lijken mijn onderbenen en onderarmen getatoeerd met rode vlekken. De anti-malariapillen nemen we dus niet voor niets.
Op de tralies van een raam proberen twee vogeltjes, maatje halve mus, een nest te bouwen. Eén vliegt af en aan met stokjes en slierten, de ander zit erbij en kijkt ernaar. Alle bouwmateriaal valt meteen naar beneden. Voorlopig hebben ze het na een paar uur knutselen opgegeven.Ook zijn er veel libelles en vlinders, allemaal net iets groter dan bij ons. Verder zie je zwaluwachtige soorten en piepkleine rijstvogeltjes. Hoog in de lucht zweven de hele dag, zonder ooit met de vleugels te klapwieken, bruine gieren. Het zijn net donkere zweefvliegtuigjes. Naast het terras hing een wespennest in de vorm van het Afrikaanse continent. Dat nest is op ons verzoek verwijderd omdat de bewaker gestoken is. Aan het plafond van het terras hangen kleine grijze kokertjes. Dat zijn nestjes van een ander soort wespen. Die heb ik met en lange bezem weggeragd. Het wespenverkeer is nu tot een minimum beperkt. Mieren zijn er in alle maten, van bijna onzichtbaar tot 2 centimeter lang. Zo gauw er iets op de grond valt vormt zich een kolonne mieren om op te ruimen. Daarna verdwijnen ze zoals ze gekomen zijn. De kakkerlakken scharrelen alleen in het keukentje na zonsondergang.