Veertien dagen geleden is er begonnen met de bouw van het huis. Zo te zien loopt het als een trein. Dat komt ook deels doordat de bouwstenen kant-en-klaar gekocht worden. Yalla heeft ervan afgezien ze terplekke te laten maken. Dit is duurder maar ook sneller.
Eerst wordt het rechter deel gebouwd en daarna komen er links nog 3 slaapkamers bij dat is nog ong. 13 meter. (totale breedte = 39 meter)
De opzichter van de bouw heeft snel een hut inelkaar geflanst en had bedacht dat deze hut gebruikt moest worden om de gereedschappen, cement en bakstenen in op te slaan. Daar heeft Billy een stokje voor gestoken.Késso zou zeggen: "'t Kan te gek ook!" Of dit een geval is van de-opper-onderschat-Billy of van domheid van de opper, die het weet mag het zeggen, maar het feest ging niet door. Dat materiaal kost miljoenen, daar kun je in Guinée leuke dingen mee doen. Om diefstal te voorkomen wordt alles in het bewakershuis opgeslagen. Thierno onze bewaker is daar de baas. De zoon van de opzichter had hem echter de sleutels van de voorraadkast afgenomen, waarop hij Billy gebeld heeft gelukkig. Voor hetzelfde geld speelt hij onder één hoedje met de bouwers en laat hij zich betalen voor zijn zwijgen. Dat is ons al overkomen en Thierno heeft gezien dat we er dan de Prefect en alle autoriteiten bijhalen waardoor je je in de wijde omtrek niet meer kunt vertonen. Dat is dan genoeg Gêne Poccelaine om geen geintjes uit te halen. Thierno is pas 22 jaar, maar een baasje gelukkig. Als beloning heeft Billy een zak rijst voor hem gekocht. Hij zit als enige Peuhl in een landstreek met bijna alleen Soussou, maar hij weet zich goed te handhaven.
Afgelopen vrijdag was Billy op bezoek in Molota, bij de Sous-Prefect en de Directeur voor Agrarische Ontwikkeling. Met beide mannen hebben we goede contacten, met bezoeken over en weer. Ze stelden hem voor om ons ceremonieel te "adopteren", dan hoor je "erbij". Dat houdt dan tevens in dat je nu en dan geld geeft aan de autoriteiten en als je wilt mag je je voor het dorp inzetten. Billy zei dat ik daarbij moest zijn en dat waren ze roerend met hem eens. Dus over een paar maanden gaat er bloed vloeien, dan moet er een beest geofferd worden en worden we blootgesteld aan allerlei lovende redekavels. Gelukkig is het te heet om je op te winden, je bent al blij dat je op een ereplek onder de palaberboom geparkeerd wordt. Het heeft wel wat zulke bijeenkomsten. Ik zie het nut er wel van in. Ik voel me daar best op mijn gemak, zo op mijn gemak dat ik alles zeg wat me op het hart ligt, me realiserend dat ik daar wel eens mensen mee schockeer. Frans is dan de voertaal, dat spreek ik goed en voor het schock-effect meng ik er nu en dan een woord Soussou of Peuhl door. Dan denken ze dat "Madame" alles kan volgen dat heeft als voordeel dat ze rekening met je houden.
Hieronder de kalebasboom waarvan Billy alvast een tak heeft geplant op de plantage, de vrouw van Thierno heeft zich hierover ontfermd en geeft hem dagelijks water. Het is de tijd van de Harmattan , een hete droge wind die in de winter in West-Afrika waait. Billy is ook zo schor als een kraai van het stof. Dat rode stof is vermoedelijk niet best voor je longen.
