De auto is vandaag alleen op pad. Met de mecanicien.
Hij wordt helemaal nagekeken, olie ververst, een van de elektrische ramen die bij al te grote hitte soms weigert dicht te gaan, de kilometerteller wordt gerepareerd, de beamers die bijkans tot in de hoogste toppen van de bomen schijnen worden bijgesteld en ze wordt gewassen, hoognodig vanwege de laag rode stof.
Toen we nog een chauffeur hadden werd ze iedere dag schoongemaakt. Toen we gisteren tankten vond zelfs een pompbediende onze voorruit er niet uitzien en heeft hem schoongemaakt, dat is ons in de 5 jaar Guinée nog nooit gebeurd.
We kunnen dus weer reizen met minimaal risico van pech.
De meeste chauffeurs hebben genoeg technische kennis om bij pech simpele dingen te verhelpen omdat ze als jonge jongen op een vrachtwagen begonnen zijn als bijrijder. Dat is hard werken en aangezien er veel ouwe barrels rondrijden hebben ze genoeg gelegenheid kennis op te doen.
Wat ze ook vaak moeten is als het donker is achter bovenop de vrachtwagen zitten en met een zaklantaarn voor achterlicht spelen! Reden waarom het hier bloedlink is om in het donker te rijden: brommers zonder verlichting die harder rijden dan de auto's, auto's en brommers met zulke felle verlichting dat je verblind bent en in het pik-donkere donker de mensen niet ziet die als spoken op de weg lopen. Dat is iedere keer weer je rot schrikken. Die mensen houden er een soort omgekeerde struisvogel politiek op na want ze zeggen: ik zie jou dus dan zie je mij toch ook? Verrekte kortzichtig en levensgevaarlijk.
De motorongelukken met motor-taxi's uit kortzichtigheid zijn hier ook niet te tellen. Ze rijden als kamikaze piloten vaak zijn ze nog geen twaalf jaar en zitten ze met drie passagiers op een motor.
