Sinds zaterdag geen internet verbinding meer. Het lijkt wel een eeuwigheid. We hebben keurig opgewaardeerd maar kregen geen verbinding. Bleek nadat we de hulp van de technische dienst van Orange hadden ingeroepen, die na drie dagen vergeefs bellen, langskwam, dat we bij het kopen van een internetsleutel (soort usb-stick) bij Orange waar we een simkaartje in hebben dat we na een maand weer een pas moesten kopen en zo nodig ons surf tegoed aanvullen met een kraskaartnummer. Dachten we dat we door in één keer 600.000 frg te besteden voor 3 maanden klaar waren; zijn verkeerd ingelicht op het hoofdkantoor in Conakry. We hebben nog zoveel tegoed dat we het ook maar gaan gebruiken om te bellen. Een ingewikkeld pre-paid systeem is het.
Maar die internet verbinding maakt wel dat je nog contact hebt met de "normale" wereld zodat je het op deze vreemde planeet makkelijker uithoudt.
Mijn voet is nog steeds behoorlijk dik en smeren doe ik niet meer maar vitamine C en kalk neem ik des te meer. Er werd me al van verschillende kanten aangeraden eroverheen te plassen, had ik misschien beter kunnen doen dan alle gesmeer met Confo en karité boter.
Wat de Confo betreft daar heb ik vanmorgen onze huishoudelijke hulp Iya die onophoudelijk hoestte en keelpijn had mee geholpen. Een beetje olie op haar keel gesmeerd en twee druppels op een theelepel doorgeslikt en de rest van de dag hebben we geen hoest meer gehoord. Eergisteren heeft Iya mijn voet behandeld door op haar hand te tuffen en te mompelen: Bismillahi ( vert.: "Dat God het mag zegenen") en dan mijn voet te masseren.
Gisteren stonden we langs de weg fruit te kopen bij een stalletje toen ik merkte dat de automotor nog liep, dus zei ik tegen Billy: Laten we gaan we vergassen iedereen hier.
Billy stapt in en rijdt weg. In de bocht naar ons huis blokkeert ineens het stuursysteem en staan we heel mallotig ergens stil. Dat valt hier gelukkig niet op omdat iedereen maar wat doet. Terwijl we daar zitten zie ik dat er geen sleutels in het contact zitten, dus ik zeg "waar zijn de autosleutels?" Billy kijkt me stom verbaasd aan en zegt: "in het contact toch?" Blijkt dat hij ze in z'n broekzak heeft zitten......
Bij het uitzetten van de auto bij de fruitkraam is de motor gewoon blijven lopen terwijl Billy de sleutels eruit haalde. En toen hij weer instapte draaide de motor nog en reed hij gewoon weg.....tot die bocht waarin het besturingssysteem blokkeerde.
Stel je voor dat het onderweg in een bocht was gebeurd dat was niet best geweest.
Vanmorgen heeft de mecanicien die storing verholpen.
Alsof dat nog niet genoeg was rijden we vanmiddag tegen zevenen terug van de plantage
en merken dat de auto raar gaar bokken bij hobbels in de weg dus rijdt Billy heel langzaam richting huis en 15 meter na de bocht waar we gisteren strandden is de auto onbestuurbaar: het rechtervoorwiel wijst naar rechts en het linkervoorwiel wijst naar links.....?!!
Godzijdank gebeurde dat niet op de snelweg.
Onze mecanicien was er binnen een half uur en heeft het voorlopig gemaakt zodat hij de auto hier binnen kon zetten. Morgen repareert hij hem. Geweldig dat hij direct komt als we bellen. Voor de gein zei ik gisteren al dat hij beter bij ons kon komen wonen, had ik niet moeten zeggen waarschijnlijk.
Maar die internet verbinding maakt wel dat je nog contact hebt met de "normale" wereld zodat je het op deze vreemde planeet makkelijker uithoudt.
Mijn voet is nog steeds behoorlijk dik en smeren doe ik niet meer maar vitamine C en kalk neem ik des te meer. Er werd me al van verschillende kanten aangeraden eroverheen te plassen, had ik misschien beter kunnen doen dan alle gesmeer met Confo en karité boter.
Wat de Confo betreft daar heb ik vanmorgen onze huishoudelijke hulp Iya die onophoudelijk hoestte en keelpijn had mee geholpen. Een beetje olie op haar keel gesmeerd en twee druppels op een theelepel doorgeslikt en de rest van de dag hebben we geen hoest meer gehoord. Eergisteren heeft Iya mijn voet behandeld door op haar hand te tuffen en te mompelen: Bismillahi ( vert.: "Dat God het mag zegenen") en dan mijn voet te masseren.
Gisteren stonden we langs de weg fruit te kopen bij een stalletje toen ik merkte dat de automotor nog liep, dus zei ik tegen Billy: Laten we gaan we vergassen iedereen hier.
Billy stapt in en rijdt weg. In de bocht naar ons huis blokkeert ineens het stuursysteem en staan we heel mallotig ergens stil. Dat valt hier gelukkig niet op omdat iedereen maar wat doet. Terwijl we daar zitten zie ik dat er geen sleutels in het contact zitten, dus ik zeg "waar zijn de autosleutels?" Billy kijkt me stom verbaasd aan en zegt: "in het contact toch?" Blijkt dat hij ze in z'n broekzak heeft zitten......
Bij het uitzetten van de auto bij de fruitkraam is de motor gewoon blijven lopen terwijl Billy de sleutels eruit haalde. En toen hij weer instapte draaide de motor nog en reed hij gewoon weg.....tot die bocht waarin het besturingssysteem blokkeerde.
Stel je voor dat het onderweg in een bocht was gebeurd dat was niet best geweest.
Vanmorgen heeft de mecanicien die storing verholpen.
Alsof dat nog niet genoeg was rijden we vanmiddag tegen zevenen terug van de plantage
en merken dat de auto raar gaar bokken bij hobbels in de weg dus rijdt Billy heel langzaam richting huis en 15 meter na de bocht waar we gisteren strandden is de auto onbestuurbaar: het rechtervoorwiel wijst naar rechts en het linkervoorwiel wijst naar links.....?!!
Godzijdank gebeurde dat niet op de snelweg.
Onze mecanicien was er binnen een half uur en heeft het voorlopig gemaakt zodat hij de auto hier binnen kon zetten. Morgen repareert hij hem. Geweldig dat hij direct komt als we bellen. Voor de gein zei ik gisteren al dat hij beter bij ons kon komen wonen, had ik niet moeten zeggen waarschijnlijk.
