Ik wil jullie de mail van mijn dochter Késso die de aanleiding was van mijn één na laatste blog-post, niet onthouden:
Vermakelijk vind ik de hoop op een beter leven door je kind mee te willen geven naar Nederland. Vermakelijk ook het branden van wierook tegen stank . Er klinkt toch een
soort hoop in of de oplossingen haalbaar of praktisch zijn doet er soms ook niet toe.
In het kader van omdenken is het interessant.
Ik snap heus dat het geen grote hilariteit is .... natuurlijk is dat het niet !
De omstandigheden zijn uitermate moeizaam , maar de inventiviteit (baby onder snelbinders om snel bij ziekenhuis te komen misschien....?!) is er wel.
Het schoenmakertje dat snel weggaat... tja... het zou mij allemaal uitdagen tot nadenken over wat ik
eventueel zou kunnen bijdragen. Het zijn uiteindelijk allemaal eyeopeners die je worden gepresenteerd en die je zelf hebt opgezocht.
Ik denk dat van alle tragische beelden op je netvlies toch iets positiefs komt... al is het maar het
invoelen/meeleven. Ik moet 't doen met blogverhalen die me toch 't idee geven dat ik een beetje in de belevenissen meedeel.
Ze heeft helemaal gelijk. Met het idee iets te kunnen betekenen zijn we hier ook heen gegaan 5 jaar geleden. We hebben dingen geprobeerd te realiseren. En uiteindelijk krijg je het idee dat je weinig kunt doen om soelaas te bieden. Alles hangt af van de capaciteit en de inzet van mensen hier. Je kunt in financieel opzicht iets betekenen maar dat wordt beperkt door je budget.
Ideeën aan de hand doen waardoor dingen makkelijker gaan (simpel voorbeeld: het vegen van vloeren en binnenplaats met een kort bezempje kun je ook doen met hetzelfde bezempje aan een steel waardoor je niet hoeft te hoesten van het stof en je geen rugpijn krijgt van het gebukt lopen. Al moet ze haar longen eruit blaffen Iya en de andere vrouwen weigeren met een lange bezem te werken.) Ideeën op gebied van samenwerken, van opvoeden, van gezond eten (veel mensen overlijden aan onbehandelde hoge bloeddruk en diabetes maar iedereen blijft tegen beter weten in veel zout,veel vet, maggi-blokjes en suiker gebruiken.
Je krijgt meer inzicht in de onderlinge verhoudingen van mensen. Er gebeuren dingen die niet deugen. Dingen die je niet zou verwachten van bepaalde personen maar ze gebeuren wel.
Dan is uiteindelijk de enige hoop die je nog waarneemt de puinhoop of/en de storthoop. Maar zoals we zagen bij de Freggles de storthoop kon heel zinnige dingen zeggen. Hier is het moeilijker om er iets zinnigs uit te peuren. Toch de hoop maar niet opgeven dan....en blijven lachen om de ridicule dingen.
Vermakelijk vind ik de hoop op een beter leven door je kind mee te willen geven naar Nederland. Vermakelijk ook het branden van wierook tegen stank . Er klinkt toch een
soort hoop in of de oplossingen haalbaar of praktisch zijn doet er soms ook niet toe.
In het kader van omdenken is het interessant.
Ik snap heus dat het geen grote hilariteit is .... natuurlijk is dat het niet !
De omstandigheden zijn uitermate moeizaam , maar de inventiviteit (baby onder snelbinders om snel bij ziekenhuis te komen misschien....?!) is er wel.
Het schoenmakertje dat snel weggaat... tja... het zou mij allemaal uitdagen tot nadenken over wat ik
eventueel zou kunnen bijdragen. Het zijn uiteindelijk allemaal eyeopeners die je worden gepresenteerd en die je zelf hebt opgezocht.
Ik denk dat van alle tragische beelden op je netvlies toch iets positiefs komt... al is het maar het
invoelen/meeleven. Ik moet 't doen met blogverhalen die me toch 't idee geven dat ik een beetje in de belevenissen meedeel.
Ze heeft helemaal gelijk. Met het idee iets te kunnen betekenen zijn we hier ook heen gegaan 5 jaar geleden. We hebben dingen geprobeerd te realiseren. En uiteindelijk krijg je het idee dat je weinig kunt doen om soelaas te bieden. Alles hangt af van de capaciteit en de inzet van mensen hier. Je kunt in financieel opzicht iets betekenen maar dat wordt beperkt door je budget.
Ideeën aan de hand doen waardoor dingen makkelijker gaan (simpel voorbeeld: het vegen van vloeren en binnenplaats met een kort bezempje kun je ook doen met hetzelfde bezempje aan een steel waardoor je niet hoeft te hoesten van het stof en je geen rugpijn krijgt van het gebukt lopen. Al moet ze haar longen eruit blaffen Iya en de andere vrouwen weigeren met een lange bezem te werken.) Ideeën op gebied van samenwerken, van opvoeden, van gezond eten (veel mensen overlijden aan onbehandelde hoge bloeddruk en diabetes maar iedereen blijft tegen beter weten in veel zout,veel vet, maggi-blokjes en suiker gebruiken.
Je krijgt meer inzicht in de onderlinge verhoudingen van mensen. Er gebeuren dingen die niet deugen. Dingen die je niet zou verwachten van bepaalde personen maar ze gebeuren wel.
Dan is uiteindelijk de enige hoop die je nog waarneemt de puinhoop of/en de storthoop. Maar zoals we zagen bij de Freggles de storthoop kon heel zinnige dingen zeggen. Hier is het moeilijker om er iets zinnigs uit te peuren. Toch de hoop maar niet opgeven dan....en blijven lachen om de ridicule dingen.
