We hebben van Késso een Samsung camera gekregen waarvan we de
mogelijkheden nog niet kennen en die zijn, te zien aan het instructieboek dat 3 cm dik is, legio. Ondanks dat
zijn er mooie foto’s uit gekomen.
De vorige jaren heb ik eigenlijk weinig tijd besteed aan het
maken van foto’s maar nu heb ik bewust steeds de camera meegenomen en de mooie dingen die ik zag gefotografeerd. Dat hield wel in dat we
onderweg vaak moesten stoppen als ik weer een mooie boom zag, bloemen of een waterkruik. Ik heb notities gemaakt waar iets is wat ik door verkeers- of andere omstandigheden niet kon fotograferen, dat komt de volgende reis dan aan de orde.Bovendien zijn er foto's die ik in de 3D modus heb genomen die ik niet kan openen, daar moeten we nog een programma voor installeren waarvoor we dan eerst een 3D-bril moeten kopen. Had ik dat geweten dan had ik die modus niet gebruikt.
Ook de "panorama modus" van de Samsung is een probleem want Blogger geeft die foto's niet weer.
Mensen fotografeer ik liever niet omdat ik dat een inbreuk vind op hun privacy.
Bovendien loop je als blanke hier nooit onopgemerkt over straat helaas en als ze zien dat ik een foto wil maken proberen ze erbij op te komen, vooral de kinderen.
Bekenden en familieleden gaan er echt voor zitten en dan worden de foto's stijf, dat probeer ik te voorkomen door grappen te maken, ze vinden me hier toch al die maffe "tanti" die altijd zegt waar het op staat en die zich geen blad voor de mond neemt.
De "marktfoto's" heb ik in het voorbijlopen gemaakt, wat inhoudt dat het niet altijd wordt
zoals je zou willen. Dat wil ik de volgende keer anders doen want er zijn geweldige foto's te maken van bijv. de hout- en schorsmedicijnen en alle soorten gedroogde vis. Al die bruintinten die zo echt van dit land zijn met al die felgekleurde kleding van zijn bewoners ertussen.
Vaak wordt koopwaar geweldig mooi uitgestald, heel nauwkeurig in stapeltjes gelegd,
heel respectvol en ongehaast, een plezier om naar te kijken hoe ze dat doen.
Zie de fruitstalletjes bij: "Langs de snelweg Kindia-Mamou".
Zoals ik al aangaf in één van de blogs is het moeilijk om lelijke dingen te fotograferen op de één of andere manier ziet het er op de foto mooier uit.
Ik denk dat ik bezig ben geweest de schoonheid van het land te zoeken en vast te leggen voor mezelf omdat dat een reden kan zijn om optimistisch te blijven over de toekomst van Guinée en de Guinéens.
Want ondanks alles zal ik toch terug gaan.
