Vanmorgen op de plantage was Thierno weer aan het werk.
Hij heeft geen last meer van zijn oog en ook het zicht is niet veranderd. Daar waren we heel blij mee.
Hij had van een vriend een geheel transparante motorbril gekregen en die had hij op tijdens het werk, een heel goed idee.
Gisteren spraken we bij Kindy de chef de clinique van de oogafdeling. De man geeft ook college aan de Universiteit en hij vertelde dat iedereen goed opgeleid werd.
's Middags naar Alseny om te zien hoe zijn benen eruit zagen. We hebben ze gistermiddag gewassen met een brouwsel van zwarte zeep en Moringa en daarna hebben we Aloe Vera blad opengesneden en op de wonden gelegd. Vanmiddag hebben we dat herhaald. Ik ben blij dat we zoveel verband meegenomen hebben, ook dat buisverband is super. Iedere dag vernieuwen zorgt er wel voor dat er een eind komt aan de voorraad. Inmiddels is ook de schaar stuk en de omstandigheden waarin alles gebeurd zijn ook niet 100% steriel maar je doet wat je kunt. Het frustreert wel eerlijk gezegd.
Ik had vanmiddag een kort lontje en toen Paparappi zich voor de zoveelste keer met dingen bemoeide waar hij niets mee te maken heeft, ontplofte ik.
Na Alseny gingen we bij Bella kijken. Die lag op de binnenplaats en wilde op een stoel zitten toen we er waren. We hebben met de familie besproken wat er moet gebeuren met de bufterige 'genezer'. Bella wil liever niet meer door hem behandeld worden omdat ze teveel pijn heeft.
Haar kinderen gaan nu informeren wat de kosten zijn van een fysiotherapeut/acupuncturist die verbonden is aan het ziekenhuis in Conakry waar Bella gelegen heeft en die zijn opleiding in Korea gehad heeft.
Het grote nadeel daarvan is dat de man een kliniekje in Matoto ( Conakry) heeft.
Laten we hopen dat het betaalbaar is, dan kunnen we de 'genezer' ontslaan.
