Blogarchief

donderdag 30 november 2017

Kolenten/Kholagoure kwekerij Soguipah , donderdag 30 nov. 2017

Vanmiddag naar Kolenten geweest, naar Kholagoure waar op honderden hectare bomen gekweekt werden. Het ligt aan de weg naar Mamou. De weg ernaartoe was goed alleen waren er 3 flinke stukken waar het asfalt weggebikt was en waar je op de rode grond reed. Dat gaf grote rode stofwolken alsof je door de rode mist reed. Wanneer ze die stukken uiteindelijk weer gaan asfalteren weet je maar nooit. Aangezien het nu niet meer regent is de hele omgeving bedekt met een dikke laag rood poeder. Er wonen op die plekken ook mensen die zijn er mooi klaar mee. De hele dag dat stof inademen is vreselijk ongezond lijkt me.
We waren met name geïnteresseerd in rubberbomen, gewoon uit nieuwsgierigheid. Hier gaat alles met grote gebaren en plotseling ben je een "mission" met een chauffeur die slappe verhalen verteld om uit te leggen wat we daar komen doen. Vervolgens wordt je dan onthaald als VIP en moet je met ze op de kiek...

De kwekerij is van Soguipah, de grootste producent van palmolie en rubber in Guinee. Ook de directeur werd gewaarschuwd en die kwam ons welkom heten. Hij liep slecht en vertelde dat hij in elkaar geslagen en mishandeld was, niet door wie. Hij liet een gruwelijke foto zien van na het gebeuren en de diepe inkepingen op zijn schedel spraken boekdelen.
We kunnen alleen maar gissen naar de toedracht.
We hebben een rondleiding gehad en veel nuttige info gekregen over de rubberbomen, cashewbomen en palmen die ze daar opkweken. Het enige enge wat Paparappi vandaag inbracht was dat er op rubberplantages altijd veel slangen zijn. Dat vindt Billy dan toch wel verontrustend...
We zijn op weg naar Kolenten aangehouden bij een barricade door de gendarme. Er werd gevraagd naar de papieren van de auto en van de chauffeur. Terwijl Paparappi zijn rijbewijs nog zocht wilde de gendarme ook de gevarendriehoek en de brandblusser zien die tegenwoordig verplicht zijn. De gevarendriehoek hadden we meegenomen uit Nederland maar een brandblusser moesten we nog kopen. Dus begon Paparappi de gendarme vragen te stellen: hoe lang ben je hier al gestationeerd? Dat bleek twee maanden te zijn, waarop Paparappi riposteerde met: Oh dan kun je ook niet weten dat ik hier bekend ben bij de gendarme, ik maak hier namelijk altijd tochten met buitenlanders. De gendarme bond in en hij hoefde niets meer te zien. Soms zijn zijn kletspraatjes ook nog wel eens nuttig. Morgen toch maar een brandblusser aanschaffen...