Negentiende bericht, zondag 5 november

Vanmorgen naar Bella geweest. Je merkt dat het ietsje beter gaat maar ze heeft nog een lange weg te gaan. Ze probeert te praten maar dat is onverstaanbaar. Ze begrijpt het wel als Billy grappen maakt en moet dan ook lachen.
Billy is eindelijk naar de kapper geweest en nu heeft hij het gevoel dat het tocht aan z'n hoofd..... Vanmiddag naar Tabounna geweest, een dorp dat in een vallei ligt ongeveer 12 km buiten Kindia.
Het dorp heeft een beroemde moskee waar alle bobo's van de regering naar toegaan voor een zegen van Allah om zo lang mogelijk in de regering te blijven. De Imam van deze moskee wordt beschouwd als een goede katalysator.....
De omgeving was prachtig; oneindig veel heel oude mangobomen, giga tamarinde bomen en hoe hoger we kwamen hoe stijler de afgrond en hoe dieper de dalen. Schitterende uitzichten op een grote lange bergrug  die als een soort ceintuur om Kindia heen ligt.
Beneden aangekomen over een weg die de naam niet mag hebben, nu eens waren het plateaus van rotsvlakken dan weer rotsen opgevuld met stenen. Ik heb heel wat af zitten piepen, doodeng vond ik het, gleuven in de weg niet tekort, je daalt met een slakkegangetje van 10 km per uur af. Eenmaal beneden wilde iemand ons begeleiden naar de rivier de Santa en watervallen van Santa.

De Santa.

De Santa

Kinderen in het dorp bij de rivier Santa.

 De rivier hebben we gehaald dwars door velden met pepers, maar de waterval niet dat was me te ver. We zouden dan over de rotsen moeten lopen en door ondiepe waterkommen. Billy heeft er in  zijn jeugd vaak gezwommen, meer daarover morgen.
Bij het teruglopen naar het dorp een bos munt /citroenmunt geplukt volgens de gids geweldig om muggen te verjagen. Bij het vertrek het halve dorp op de kiek gezet, dat blijven ze leuk vinden.
We waren nog niet aan de klim terug begonnen of het begon te regenen, dikke regendruppels die op de huid aanvoelden als hagel. Aagezien er stukken waren waar de auto op kale rotsen moest klimmen zat ik hem echt te knijpen.
Op sommige plekken kolkten de rode modderstromen over de weg. Omdat de regen koud was en onze auto nog als een bakoven voelde besloegen de ruiten, die moesten handmatig geveegd worden...Kortom het was me het toeristische donker Afrika tochtje wel.
We zijn veilig thuis gekomen maar dit tochtje gaan we niet herhalen! De dag eindigde om 22.30 uur met een enorme donderstorm die meer dan een uur duurde. Terwijl de bakken regen neerstorten vraag je je af waar al dat water vandaan komt, ongelooflijk dat wolken zoveel water vast kunnen houden om het vervolgens met zoveel kracht neer te laten komen.
We waren wel dankbaar dat die storm ons niet op de bergweg getroffen heeft vanmiddag.