Een week geleden stonden we nog op de plantage, de laatste keer voorlopig. Vandaag belde Billy onze "chef" Ibrahima Sory en hoorden we dat alle werkers van de afgelopen weken nog steeds komen helpen, ondanks het feit dat we ze tot afgelopen zondag hebben betaald.
Ze zijn met z'n allen vastbesloten ons project te laten slagen.
Hun insteek is: Jullie hebben ons uitgekozen, we zullen je niet teleurstellen. Dat is heel Afrikaans.
Voor mij bewijst het: Als je iemand ècht je vertrouwen schenkt, dan zal hij dat niet zomaar beschamen.
We hebben onze "chef" zonder voorbehoud ons vertrouwen, de leiding, zijn salaris vooruit, een huis en een budget voor onvoorziene kosten gegeven.
Het huisje dat we gebouwd hebben heeft een vloeropp. van 56 vierkante meter (7mx8m). Dat is voor ons een bewakershuis maar voor ginds is het een riante woonruimte. De meeste bewakers hebben een woonruimte kleiner dan een kippenhok, net groot genoeg om een matras in te leggen.
Ze snapten echt niet waarom het 'magasin' zo klein en de woonkamer zo groot moesten zijn. Toen heb ik maar een toneelstukje opgevoerd waarin de scheppen, de bijlen en de hakken en ander gereedschap een dansje maakten in een groot magazijn, terwijl de bewaker klem zat tussen de muren van zijn kleine woonkamer. Ze wilden ook de ramen hoog in de muur, maar wij wilden ze op een hoogte waardoor je binnen zittend naar buiten kon kijken...dat was even wennen. Ik neem aan dat Ibrahima Sory vaker op de veranda zal zitten dan binnen, maar toch...
Mijn zusje Sita stuurde me net een krantenberichtje dat de FAO samen met het Internationale Fonds voor Ontwikkeling van de Landbouw een studie-rapport heeft opgesteld over landverkoop aan o.a. Zuid-Korea en de Arabische Emiraten. In Soedan, Ethiopië, Ghana, Mali en Madagascar is 2,5 miljoen hectare land opgekocht om de voedselproductie veilig te stellen voor Zuid-Korea en de Arabische Emiraten.
De landbouwgrond wordt bijna gratis weggegeven tegen vage beloften van banen en verbetering van de infrastructuur . Volgens andere schattingen is al 15 miljoen hectare land in Afrika en Zuid-Amerika in handen van buitenlandse investeerders. De lokale bevolking heeft dan vaak geen toegang meer tot landbouwgrond en ziet de opbrengst verdwijnen naar het buitenland.
Toen Billy in december in Guinée was heeft hij daar een Syriër en een Egyptenaar ontmoet, die repectievelijk 1000 ha en 500 ha landbouwgrond zochten met medewerking van Guineese regeringsambtenaren. Ook Lybië investeert in Guinée en wil graag landbouwgrond. Verontrustend.
In de buurt van Kindia doen de Zuid-Koreanen al jarenlang landbouwkundig onderzoek. Bij het kopen van rijst om te zaaien troffen we bij de "comptoir agricole" in Kindia één van die Zuid-Koreanen. Hij was uitermate beleefd en nadat ik hij me wel 6 keer de hand had geschud, heb ik mezelf uitgenodigd (met veel handgebaren omdat hij slecht frans en engels sprak, vandaar dat hij veelvuldig handjes schudde..) om eens te gaan kijken op hun onderzoeksinstituut. Dat vond hij goed dus dat wordt voor de volgende reis, zeker weten.
Er is nu zelfs rijst gekweekt die niet meer door de vogels wordt gegeten omdat er een hard, uitstekend puntje aan zit dat in de strot blijft hangen...
Die was alleen in Faranah te koop omdat er nog niet genoeg gekweekt is.
Faranah is te ver om 300 kg rijst te gaan halen.
Ook is er rijst in ontwikkeling die op Uncle Ben's rijst lijkt. Helaas kon de comptoir agricole die niet leveren omdat er ook nog te weinig van is. De volgende oogst willen ze proberen toch wat te pakken te krijgen voor ons omdat ze het interressant vinden wat we doen en ze willen best helpen met proeven op ons terrein. (Zullen we er nog wat land bijkopen?)
Billy bij onze bas-fond die op dit moment nog door een wildvreemde beplant wordt met courgettes en gombo. Billy heeft hem gezegd dat, nadat hij geoogst heeft, onze bewaker en de werkers gebruik mogen maken van het terrein. Toen we 3 maanden later terug waren was hij nog volop aan het oogsten. Hij verkocht zijn oogst aan een opkoper uit Conakry, die regelmatig langs kwam.