Het is inmiddels 3 maanden geleden dat ik het blog bijwerkte. In de tussentijd is er veel gebeurd. We hebben een nieuwe reis gepland van 23 september tot 13 december 2009. De berichten die we over de plantage ontvangen van de bewaker maar ook van Billy's familie zijn heel positief. De in juni gezaaide rijst en de pinda's kunnen binnenkort geoogst worden en daar willen we bij zijn natuurlijk. Er zijn zeven blanken bij onze rijst komen kijken vertelde onze bewaker Ibrahima-Sory. Wie het waren en waarom ze bij ons de rijst kwamen keuren is onbekend. Hij spreekt geen frans en heeft ze waarschijnlijk niet eens aangesproken. Blanken benader je niet zomaar...Dat gaf ons wel te denken, hij is wel onze "bewaker", hij hoort te weten wie er op de plantage komen en waarom.
Naast de bestaande en reeds bewerkte bas-fond (laag liggend vochtig stuk grond naast de rivier)is nu ook de tweede bas-fond bewerkt, een idee van Ibrahima-Sory. Hij zei zaairijst nodig te hebben voor twee en een halve hectare. Het budget dat we voor hem hebben achtergelaten heeft hij besteed aan lonen voor arbeiders. Dat was niet de bedoeling. We hebben hem dus maar geld gestuurd voor zaai-rijst. We zullen zien als we terug zijn of dat een goed idee was. Het is nog even regentijd dus die rijst heeft nu nog kans om goed te groeien. Het regent heel veel sinds het begin van de regens half juni, goed voor de agrarische sector.
Inmiddels is de Ramadan begonnen en zijn de voedselprijzen gestegen.
De huidige president heeft beloofd er alles aan te doen om de handelaren die de prijzen opdrijven te zullen straffen. Altijd als de vastenmaand begint, stijgen de prijzen voor voedsel. Niet alleen in Guinée. De mensen hebben het dan al moeilijk met vasten en dan wordt ook het eten nog eens niet te betalen! Onbegrijpelijk. Een 50kg zak goedkope geïmporteerde rijst kostte op de markt in mei 145.000 frs.G., dat is € 23.- oftewel een maandloon voor de laagst betaalde werkkracht in Guinée. Wil je rijst kopen die in Guinée verbouwd is dan kost je dat het dubbele.
De 'goedkope' importrijst maakt dat de boeren hun rijst alleen aan de rijken verkopen en dat dan ook nog zonder winst. Dat zorgt er weer voor dat boeren alleen voor eigen gebruik rijst gaan verbouwen. Er ligt dan ook heel veel landbouwgrond braak. Er wordt heel eenzijdig gegeten: rijst , maniok (zetmeel, vult de maag) ui en tomatenpuree, alleen als je veel geld hebt kun je tomaten kopen. De bladeren van de maniok en van de zoete aardappel worden in vissauzen gedaan. Andere groene groenten zie je niet veel, soms liggen er courgettes, wortels of sperziebonen op de markt.
Ik vraag me af of deze eenzijdige voeding voldoende voedingsstoffen oplevert voor kinderen om zich goed te ontwikkelen. De meeste kinderen gaan bovendien met een lege maag naar school, waardoor ze zich tijdens de les niet kunnen concentreren. Tel daarbij het gebrek aan leerboeken en lesmateriaal, overvolle klassen en je begrijpt dat het niveau ver beneden peil is.
De omgeving van Kindia is van oudsher een landbouwgebied en er is altijd fruit te koop. Billy's stiefvader was agronoom en heeft altijd in de proeftuinen van het Landbouwkundig Instituut gewerkt. Er werden indertijd wat Billy zich nog herinnert o.a. nieuwe mango- en sinasappelrassen gekweekt.
