in mei. Ernaast hetzelfde land beplant met rijst in september.
De oogst zou vandaag beginnen. Toen we om 10.00 uur op de plantage kwamen was nog niemand begonnen. De rijst was nl nog licht vochtig door de dauw. Bovendien waren er arbeiders die niet meer met de bewaker wilden werken, omdat hij ze dingen beloofd heeft die hij niet waar kon maken. Dat is een verhaal op zich. Hij heeft 22 man vier maanden (de tijd dat wij in Nederland waren) laten werken met de belofte dat Billy bij terugkomst hun loon zou betalen. Niet dus. We hadden heel duidelijk gezegd dat hij niet zomaar personeel kon aannemen. Tijdens telefoongesprekken heeft Billy dat ook steeds herhaald, ook zijn zuster en Billy's neef hebben hem dat gezegd.... maar de man was eigenwijs en nu willen ze hem voor het gerecht slepen. We hebben de werkers een flinke vergoeding gegeven, maar niet vier maanden loon. Het is ook niet zo dat ze er alle dagen waren tijdens onze afwezigheid. Maar de bewaker heeft ze wel bedonderd. Dus staken ze nu, terecht natuurlijk, maar het komt ons erg ongelegen met de rijst die nu echt van het veld moet.
Vanmorgen dus zwaar onderhandeld en we konden het niet eens worden. Billy heeft een oude jeugdvriend die ook gepensioneerd is ingeschakeld. Hij is agronoom en weet hoe hij de werkers aan moet pakken. We hebben de bewaker, die zich behoorlijk in het nauw gedreven voelt, een nieuwe groep mensen laten optrommelen die wel onder onze voorwaarden willen werken.
Voor hetzelfde geld komt morgen ook de groep van vandaag weer opdagen. We moeten hier echt leren hoe de werkers aan te pakken en daar heeft Billy minder moeite mee dan ik. Ik houd niet van het oeverloze gezwets, je wilt werken of je wilt niet, je zegt ja of je zegt nee. Doordat onze bewaker ze bedrogen heeft willen ze hem niet als chef dus Billy's vriend kwam goed van pas, die is nu in naam chef.
We hebben geen idee hoeveel rijst er staat. We weten wel dat we opslagruimte moeten regelen en desnoods zetten we de zakken in huis. Bij een lage schatting komen we op 400 zakken ongepelde rijst van 50 kilo. Dat is allemachtig veel rijst.... We huren een groot huis met twee salons en twee extra slaapkamers en in geval van nood wordt de rijst daar opgeslagen. We kunnen er nl. niet van opaan dat ze eerlijk zijn helaas. 't Lijkt wel een komische film als er niet zoveel gedonder met de werkers was al hoewel dat ook weer de nodige cinema veroorzaakt natuurlijk. Achteraf bleek dat niet alleen de berekening niet klopte maar dat de bewaker ons ook flink te pakken had door een deel van onze rijst te verdonkeremanen . Alle werkers wisten ervan maar hielden hun mond, ze zijn zo ongeveer allemaal familie van elkaar.
Jut en Jul in Afrika zullen we maar zeggen. Eerst maar zien hoe het morgen verder gaat. Gelukkig is het de laatste dagen redelijk koel met veel bewolking.
Tot lezens, groeten van Jul
Vanmorgen dus zwaar onderhandeld en we konden het niet eens worden. Billy heeft een oude jeugdvriend die ook gepensioneerd is ingeschakeld. Hij is agronoom en weet hoe hij de werkers aan moet pakken. We hebben de bewaker, die zich behoorlijk in het nauw gedreven voelt, een nieuwe groep mensen laten optrommelen die wel onder onze voorwaarden willen werken.
Voor hetzelfde geld komt morgen ook de groep van vandaag weer opdagen. We moeten hier echt leren hoe de werkers aan te pakken en daar heeft Billy minder moeite mee dan ik. Ik houd niet van het oeverloze gezwets, je wilt werken of je wilt niet, je zegt ja of je zegt nee. Doordat onze bewaker ze bedrogen heeft willen ze hem niet als chef dus Billy's vriend kwam goed van pas, die is nu in naam chef.
We hebben geen idee hoeveel rijst er staat. We weten wel dat we opslagruimte moeten regelen en desnoods zetten we de zakken in huis. Bij een lage schatting komen we op 400 zakken ongepelde rijst van 50 kilo. Dat is allemachtig veel rijst.... We huren een groot huis met twee salons en twee extra slaapkamers en in geval van nood wordt de rijst daar opgeslagen. We kunnen er nl. niet van opaan dat ze eerlijk zijn helaas. 't Lijkt wel een komische film als er niet zoveel gedonder met de werkers was al hoewel dat ook weer de nodige cinema veroorzaakt natuurlijk. Achteraf bleek dat niet alleen de berekening niet klopte maar dat de bewaker ons ook flink te pakken had door een deel van onze rijst te verdonkeremanen . Alle werkers wisten ervan maar hielden hun mond, ze zijn zo ongeveer allemaal familie van elkaar.
Jut en Jul in Afrika zullen we maar zeggen. Eerst maar zien hoe het morgen verder gaat. Gelukkig is het de laatste dagen redelijk koel met veel bewolking.
Tot lezens, groeten van Jul
