Vanmorgen zouden we vroeg van start
gaan.
Billy moet met de auto naar de garage
voor en reparatie die 2 dagen duurt en waarvoor het moterblok eruit
getild moet worden. Zelf zou ik met Billy's zuster Bintou naar de
supermarkt.
Onze chauffeur kwam pas om 10.00 uur
ipv om 8.30 uur. We zouden om 9.00 uur bij Bintou zijn, vroeg dus om
de middag hitte te vermijden.
Bij Bintou aangekomen moest er eerst
met de maitre mechanicien onderhandeld worden over de prijs van de te
vervangen onderdelen dat duurde ook een eeuwigheid. Vervolgens
stonden we 2 uur in de brandende zon en de stank van de aftandse
taxi's in de file omdat er in het centrum een grote verkeerskruising
wordt aangelegd zonder dat iemand gedacht heeft aan het maken van een
omleiding.
Helemaal gek word je van het verkeer
hier. Regels kennen ze niet, ze halen aan alle kanten in en voegen in
zonder de achteruitkijkspiegels te gebruiken. Ook stoppen de taxi's
pardoes als ze klanten zien. Ze schuren en persen en als je niet heel
brutaal rijdt kom je nergens, dan sta je altijd achteraan.
Juist dat (excusez le mot) kloterige
rijgedrag veroorzaakt files. Er zijn duizenden taxi's bij gebrek aan
openbaar vervoer en op de 2-baans snelweg hebben zij het voor het
zeggen op de rechterrijstrook want daar pikken ze hun klanten op. De
2-baansweg heeft geen belijning of vluchtstrook maar wordt rustig als
3- of zelfs 4-baansweg gebruikt, de taxi's zijn vaak oude barrels
niemand is bang voor een schram.
Sinds enige tijd is er een
personentrein die arbeiders naar de stad brengt in de ochtendspits en
in de avondspits . Tot voor kort reed alleen de bauxiettrein uit
Kindia over dit spoor.
Verder rijden er in Guinée sinds de
zestiger jaren geen personentreinen meer. Onder het één na laatste
regime zijn de sporen gewoon verwijderd en verkocht als oud ijzer.
Er zijn nog altijd mensen die als
spoorwegpersoneel op de loonlijst van de regering staan, zelfs mensen
die al lang dood zijn, terwijl er al tig jaar geen trein meer rijdt.
De supermarkt die is ondergebracht in
het gebouw van het casino bleek de de Leader Price te zijn, een
goedkope Franse supermarktketen.
Er was aardig wat keus maar de prijzen
waren hoog. Ik ging voor sojasaus maar dat hadden ze helaas niet. Wel
hadden ze heerlijke zoete broodjes van de Franse bakker.
Daarna nog naar de markt geweest voor
groenten en fruit, linzen van bonduelle, olijfolie
merk de Kaap rond en kleerhangers.
Terug thuis bij Bintou moest er weer verder onderhandeld worden over
de prijs van de autoreparatie. Bovendien wilden we niet dat de auto
's nachts in de garage zou blijven maar aangezien het motorblok er
vandaag nog uitgetild wordt kan het niet anders. De oplossing
daarvoor was dat een leerling mechanicien vannacht in de auto slaapt
om te voorkomen dat er onderdelen gestolen worden. Na veel
gemarchandeer toch tot een overeenkomst gekomen. Dingen die in
Nederland vanzelfsprekend zijn kosten hier heel veel tijd helaas.
Inmiddels zijn we weer thuis en is het
18.30 uur. Er is electriciteit sinds 10 min. en Billy heeft een
rooibosthee gemaakt. Het wordt buiten klam en plakkerig een soort
warme zeevlam.
