Blogarchief

donderdag 26 april 2012

25 april 2012. Nimba op reis.


Dinsdag naar Conakry met een druk programma. De verzekering van de galloper was verlopen, onze terugreis bevestigen die niet vrijdagnacht 4 mei maar zaterdagnacht 5 mei is dus we komen zondagochtend in Brussel aan. Dat was voor ons ook een verrassing. Lanfia die ons naar Brussel bracht is inmiddels ook in Conakry en bezocht ons gisteravond op ons logeeradres. Hij zei dat hij al geregeld had dat iemand ons de zesde op zou halen uit Brussel. Wat een geweldige service !
Een oplossing zoeken voor het verpakken van de Nimba die we mee willen nemen. Bij SN Airlines waren ze zo coulant om mee te denken en hij/zij kan mee.
We hebben het beeld zelfs op hun verzoek mee het reserveringsburo in gezeuld en we hebben kans dat het mee mag als bagage, flink gefilmd/gesealed uiteraard, met vermelding dat het breekbaar is. (Dan maar hopen dat er geen ongeletterden op de bagage afdeling werken.)

De Nimba thuis in Lelystad.
Verder wilden we zien hoever de aanvraag van een Guinees paspoort voor mij gevorderd was. Er is al drie jaar een dossier onderweg......en het zou handig zijn er een te hebben zodat we niet steeds naar Brussel hoeven om voor € 86.- een visum te halen.
Van Isabelle onze Franse vriendin hadden we een dossier mee dat we bij haar neef zouden afgeven en ze zei dat we hem konden vragen of hij ons wilde helpen met het paspoort omdat het een echte regelneef is.
Inderdaad, gewoon ongelooflijk, toen we hem het dossier van Isabelle brachten en ons paspoort probleem uitlegden stapte hij gelijk bij ons in de auto om naar het hoofdbureau van politie te gaan.
Daar aangekomen gingen we gelijk door naar de hoofdcommissaris die na uitleg mijn papieren stempelde zodat ik de volgende dag een identiteitskaart kon afhalen! Nu vraagt de regelneef een paspoort aan en vermoedelijk heb ik voor ons vertrek ook een paspoort!
Ook in dit politiebureau val je van de ene verbazing in de andere.
Ik zal niet zeggen dat de politie mijn beste vriend is maar we hebben inmiddels wel aardig wat vrienden onder de politiemensen en dat is best prettig.
Tot onze verbazing waren we tegen drieën klaar met alle administratieve zaken.
Goed geslapen bovendien was er van 18.00 tot 07.00 uur stroom.
Vandaag weer naar het politieburo om een handtekening op mijn id-kaart te zetten.En terug naar Kindia.
Na Coyah werden we in de bergen met haarspeldbochten waar niet ingehaald mag worden geconfronteerd met een levensgevaarlijke manoeuvre van een taxi die toch inhaalde vlak voor een bocht en bijna tegen een tegenligger aanreed. Ijselijke momenten zijn dat.
Onze chauffeur zei dat als je als klant in een taxi, als de chauffeur het niet zo nauw nam met de verkeersregels, je dat kon aangeven bij de controleposten onderweg.
Daar dit voorval plaats vond vlak voor de controle post bij Coyah en de taxi net als wij nog in de rij stond om doorgelaten te worden zag ik mijn kans schoon om bij een soldaat melding te maken van de levensgevaarlijke actie van de taximan. De soldaat begon te schreeuwen: De blanke zegt dat die chauffeur de verkeersregels overtreden heeft, hou hem tegen! Sensatie alom.
Deze man is erbij en moet waarschijnlijk een boete betalen (aan de soldaten dan).
Verder maalt er niemand om idioot zwaar beladen gammele vrachtwagens of oude wrakken die als taxi rijden en waar bijv. 8 man in opgepropt zitten dus wat dat betreft is mijn melding nog niet eens een druppel op een gloeiende plaat.
We hebben zulke dingen nu zo vaak meegemaakt en misschien neemt deze chauffeur dan de volgende keer minder risico.
Hij heeft wel minimaal 5 passagiers bij zich waar hij verantwoordelijk voor is. De verzekering betaald bij calamiteiten maximaal € 300.- uit bij overlijden of blijvende invaliditeit. En dat is ook hier niets. Er hangen hier tè vaak vrachtwagens en taxi's in de berm. En de oude vrachtwagens die midden op de snelweg staan met pech zijn ook niet meer te tellen.
Uiteindelijk zijn we weer veilig thuis in Kindia aangekomen gelukkig.