Blogarchief

dinsdag 25 maart 2014

VAN RUKWINDEN, MUIZEN, HAGEDISSEN, KAKKERLAKKEN, MIEREN EN EEKHOORNS

's Avonds waait het hier hard met nu en dan enorme windvlagen, rukwinden die buiten veel kabaal veroorzaken vanwege alluminium daken en wegwaaiende huisraad.
Iedereen denkt dat het de voorbode is voor de regens. Ze verwachten dat het regenseizoen dit jaar vroeg gaat beginnen. Dan koelt het wel af maar het nadeel is dat sommige wegen dan onbegaanbaar worden. We hebben geen regenlaarzen meegenomen, niet aan gedacht omdat we tot nu toe de dans ontsprongen zijn. Veel mensen dragen ze op het land maar je sopt nu meer in je laarzen lijkt mij. 
In de woonkamer scharrelen de hele avond en ook overdag vaak muizen. Ze hebben het reuze druk met rondrennen en kasten in en uit kruipen. Een paar dagen geleden heeft Cissé wel gif neergelegd maar dat heeft niet geholpen. Ze horen er gewoon bij net als de minimieren, rossig gekleurd, bijna transparant. Pas als je ze eenmaal gezien hebt zie je dat ze overal opzitten. Zelfs op de kaas in de koelkast. Pak je een bord of kop uit de servieskast dan kun je het beter een fleer met een doek geven. Ik heb er vast al heel wat opgegeten. Op den duur stoort het niet meer, je krijgt ze toch niet weg.
Gisteravond zag ik voor het eerst een kakkerlak van zo'n 10 cm in de buitenkeuken, die heeft wel een vader en moeder en ook kinderen, laat die maar lekker buiten blijven.
Buiten rennen de hagedissen, "kassa" genoemd. Toen Borry voor het eerst in Guinée was rende hij de hele dag achter de "petits kassa's" aan. Er zijn mooie gekleurde en saaie bruine kassa's.


Over de omheining hebben grijs/beige eekhoorns een vaste route naar een boom bij de buren. Iemand vertelde dat hij gezien had dat een eekhoorn een hagedis had aangevallen en opgegeten, ik wist niet dat ze vlees aten.
Gisteren kregen we per mail bericht van het Min. van Buitenlandse Zaken dat het ebolavirus in Guinée minimaal 60 slachtoffers heeft gemaakt. We hebben ons voor vertrek digitaal ingeschreven bij de Ambassade van Dakar in Senegal. In geval van calamiteiten worden we gewaarschuwd. Dat werkt dus.
Terugkomend van het land gisteren stopten we voor een praatje met een kennis bij de waterfabriek. Hij vertelde dat zijn zuster was overleden en één van de ebola slachtoffers was. Hij zou afreizen naar Gueckedou voor de begrafenis maar zat wel in over het feit dat hij naar besmet gebied ging. De medewerkers van artsen zonder grenzen die hulp verlenen zien er uit als aliens in hun grote witte ruimtepakken. Waar haal je als gewone Guinéen zo'n pak vandaan om je te beschermen? Enfin we zullen het vervolg vernemen als hij terug is.