Onderweg naar Conakry zijn we in Coyah gestopt om een vriend die net uit Frankrijk was aangekomen te begroeten. Op de terugweg naar Kindia gaan we een paar dagen bij hem logeren in Coyah.
Aangekomen in Conakry op ons logeeradres bleek dat de hele buurt al dagen geen stroom had vanwege een gestolen transformator. De elektrische leidingen lopen hier gewoon boven de grond. Ze hangen aan palen van zo'n 5 meter hoogte. Soms hangen ze tegen boomtakken aan waardoor er kortsluiting ontstaat, als het bijvoorbeeld hard waait zie je bij iedere windvlaag een vonkenregen. De laatste tijd is het hier mode om transformatoren te stelen. Het electriciteits-bedrijf wil dan alleen een nieuwe installeren als de bewoners meebetalen. Dat zou de Eneco bij ons moeten proberen!
Bintou, Billy's zus heeft ons uitgenodigd bij haar te komen logeren. Zij heeft wel dagelijks stroom en bovendien heeft ze zonnepanelen voor de verlichting. Dus zijn we gistermiddag naar haar toegegaan. Fijn ook om elkaar beter te leren kennen, meestal waren de bezoeken aan haar kort, nu was er tijd om te praten.
Maar of de duvel er mee speelde: om 23.00 uur begon een tropische onweersbui en meteen ging de stroom eraf....
Tijdens het oorverdovende lawaai van de regenbui hoorde ik metaalgekletter en aangezien iedereen hier steeds zegt dat er veel ingebroken wordt ben ik opgestaan omdat ik dacht dat het dieven waren die iets forceerden. Deuren en ramen zijn hier nl. meestal van metaal. Ik heb toen heel hard zwaaiend met de zaklantaarn voor het raam "hé hallo, hé hallo" staan schreeuwen proberend de bui te overstemmen en eventuele dieven te verjagen. Billy heeft me toen weten te overtuigen dat het het klapperen van de alluminium dakplaten was en andere rondslingerende zaken. Toen hij het de volgende ochtend aan Bintou vertelde hebben ze tijden de slappe lach gehad.
Gisterochtend hebben we het Musée National de Guinée bezocht met een persoonlijke begeleidster de directrice van het museum Hadja Kadé Seck. De tentoonstelling heette: "Guinée, Arts et Traditions Culturelles" en is bedoeld om schoolkinderen kennis bij te brengen over de volken en hun tradities die in Guinée wonen. Heel beperkt deze tentoonstelling. Je kunt je af vragen waar alle culturele erfgoed zich bevindt gezien de ontzettend magere collectie voorwerpen die hier getoond wordt.
Op het terrein staat een betonnen case/hut met muren van 50 cm dik die gebouwd is in 1896 door Olivier de Sanderval (1840-1919), een Franse vicomte die koning van de Peuhl wilde worden. Wikipedia heeft een interessant stukje over hem staan. De man was de uitvinder van het wiel met spaken en had de allereerste Franse fietsenfabriek.
Vandaag zijn we naar een cultureel centrum geweest waar in het kader van "De 72 uur van het boek" lezingen werden gegeven door schrijvers, ministers en andere hoogwaardigheidsbekleders. Er waren heel veel boekenstands waar Billy zich tegoed aan kon doen. We hebben heel wat boeken gekocht. Gisteren waren we hier al voorbij gekomen en zijn we maar niet gestopt omdat het er één grote opstopping van
4x4 's was. Dit zijn gelegenheden waar iedereen komt opdagen al was het om te kunnen zeggen dat hij er ook bij was. Maar we hebben heerlijk kunnen grasduinen.
Aangekomen in Conakry op ons logeeradres bleek dat de hele buurt al dagen geen stroom had vanwege een gestolen transformator. De elektrische leidingen lopen hier gewoon boven de grond. Ze hangen aan palen van zo'n 5 meter hoogte. Soms hangen ze tegen boomtakken aan waardoor er kortsluiting ontstaat, als het bijvoorbeeld hard waait zie je bij iedere windvlaag een vonkenregen. De laatste tijd is het hier mode om transformatoren te stelen. Het electriciteits-bedrijf wil dan alleen een nieuwe installeren als de bewoners meebetalen. Dat zou de Eneco bij ons moeten proberen!
Bintou, Billy's zus heeft ons uitgenodigd bij haar te komen logeren. Zij heeft wel dagelijks stroom en bovendien heeft ze zonnepanelen voor de verlichting. Dus zijn we gistermiddag naar haar toegegaan. Fijn ook om elkaar beter te leren kennen, meestal waren de bezoeken aan haar kort, nu was er tijd om te praten.
Maar of de duvel er mee speelde: om 23.00 uur begon een tropische onweersbui en meteen ging de stroom eraf....
Tijdens het oorverdovende lawaai van de regenbui hoorde ik metaalgekletter en aangezien iedereen hier steeds zegt dat er veel ingebroken wordt ben ik opgestaan omdat ik dacht dat het dieven waren die iets forceerden. Deuren en ramen zijn hier nl. meestal van metaal. Ik heb toen heel hard zwaaiend met de zaklantaarn voor het raam "hé hallo, hé hallo" staan schreeuwen proberend de bui te overstemmen en eventuele dieven te verjagen. Billy heeft me toen weten te overtuigen dat het het klapperen van de alluminium dakplaten was en andere rondslingerende zaken. Toen hij het de volgende ochtend aan Bintou vertelde hebben ze tijden de slappe lach gehad.
Gisterochtend hebben we het Musée National de Guinée bezocht met een persoonlijke begeleidster de directrice van het museum Hadja Kadé Seck. De tentoonstelling heette: "Guinée, Arts et Traditions Culturelles" en is bedoeld om schoolkinderen kennis bij te brengen over de volken en hun tradities die in Guinée wonen. Heel beperkt deze tentoonstelling. Je kunt je af vragen waar alle culturele erfgoed zich bevindt gezien de ontzettend magere collectie voorwerpen die hier getoond wordt.
Op het terrein staat een betonnen case/hut met muren van 50 cm dik die gebouwd is in 1896 door Olivier de Sanderval (1840-1919), een Franse vicomte die koning van de Peuhl wilde worden. Wikipedia heeft een interessant stukje over hem staan. De man was de uitvinder van het wiel met spaken en had de allereerste Franse fietsenfabriek.
Vandaag zijn we naar een cultureel centrum geweest waar in het kader van "De 72 uur van het boek" lezingen werden gegeven door schrijvers, ministers en andere hoogwaardigheidsbekleders. Er waren heel veel boekenstands waar Billy zich tegoed aan kon doen. We hebben heel wat boeken gekocht. Gisteren waren we hier al voorbij gekomen en zijn we maar niet gestopt omdat het er één grote opstopping van
4x4 's was. Dit zijn gelegenheden waar iedereen komt opdagen al was het om te kunnen zeggen dat hij er ook bij was. Maar we hebben heerlijk kunnen grasduinen.
