Ging dus mooi niet door gistermiddag. De dingen die vervangen moeten worden worden vandaag door de mecanicien in Conakry gekocht. Heel omslachtig dat auto-onderdelen alleen in de hoofdstad te koop zijn. Het kost enorm veel tijd en je reist echt niet voor je lol in een volgepakte taxi. Al moest ik lopen ik zou er nooit in gaan zitten voor zo'n lange rit. Allereerst rijden ze als gekken, halen gewoon in in haarspeldbochten, stoppen pardoes en rijden weg zonder te kijken of er iemand aankomt wat vaak bijna-botsingen veroorzaakt. Ze zijn een gevaar voor zichzelf en anderen.
Eind van de middag kwam hij langs met de veren om te laten zien wat hij gekocht had.
Daarna naar de werkplaats, de grond is er doordrenkt en zwart van olie en wagensmeer.
Alles in de open lucht, er is alleen een keetje voor de gereedschapskistjes want alle mecaniciens hebben een getimmerd houten kistje met hangslot waar ze hun sleutels etc. in opbergen.
Om 18.00 uur was hij weer terug met de ingebouwde veren.
De achterkant van de auto stond zeker 20 cm te hoog omdat zijn meester gezegd had: "zet ze er eerst maar onder dan kun je zien hoever de veren ingekort moeten worden, eenmaal ingekort kun je ze niet meer langer maken."
Een raar gezicht dat wel, iets voor een freakshow. Morgen worden de veren ingekort dus dat wordt weer thuiszitten.
Billy en Cissé hebben vanmorgen een wandeling van 4 uur gemaakt in de omgeving.
Ze hebben weer heel wat geleerd, vandaag over mangosoorten en hun benamingen.
Er zijn wel 30 mangosoorten.
Gisteren hadden we een mango genaamd: Comoya die zo groot was als een rugbybal.
We vonden hem minder lekker dan andere soorten.
Vandaag hebben ze weer een andere voor hen nieuwe soort gevonden nl. de Madandi, vertaald: "de kleine dame", flinke kanjers, zeker een kilo en heerlijk. (foto's volgen)
We hadden ook kleintjes, Peulmango's die je moet kneden en dan een kapje eraf snijden en uitzuigen netzoals je dat hier doet met sinasappels. Ze zijn heel zoet en bijna niet meer te vinden in Guinée. Ook is er de Buntou Goungbé oftewel Dikke Buntou, Buntou is een meisjesnaam. Een andere soort is de Goundja Koumè wat betekent "die deel je niet met je broer of zus". Gobbot is nog een soort en die naam is de klank van je tanden in het vruchtvlees, hij is zo lekker dat als je er in hapt je dit geluid hoort: gobbot...
De Seni is dè mango van Kindia en de meeste mensen vinden die het lekkerst.
Hij is bij uitstek geschikt om te drogen. In de Fouta Djallon gebeurt dat nog veel, hier in Kindia proberen ngo's de inwoners er weer voor te interesseren. Hij wordt heel vaak geschild gekookt met een beetje zout en met sumbara gegeten. Sumbara wordt gemaakt van de gemalen pitten van de Nérée waar voor de smaak gedroogde en gemalen garnalen doorheen gaan.
Zelf vind ik de Kent het lekkerst als hij nog net niet helemaal rijp is. Ik houd niet zo van zachte mango's. In september als er helemaal geen andere mango's meer zijn is de
Kent-retard de favoriet van Iya.
Na twee dagen zonder is er opeens weer stroom, afwachten hoe lang het duurt. Meteen een run op de opladers, telefoons, lampen, waterpomp, laptops en apparaten die opgeladen moeten worden. Alle beetjes helpen.
Tegen de avond was er veel bewolking en we horen kikkerkoren uit de bas fond, dat betekent regen op komst. We zullen zien.
Eind van de middag kwam hij langs met de veren om te laten zien wat hij gekocht had.
Daarna naar de werkplaats, de grond is er doordrenkt en zwart van olie en wagensmeer.
Alles in de open lucht, er is alleen een keetje voor de gereedschapskistjes want alle mecaniciens hebben een getimmerd houten kistje met hangslot waar ze hun sleutels etc. in opbergen.
Om 18.00 uur was hij weer terug met de ingebouwde veren.
De achterkant van de auto stond zeker 20 cm te hoog omdat zijn meester gezegd had: "zet ze er eerst maar onder dan kun je zien hoever de veren ingekort moeten worden, eenmaal ingekort kun je ze niet meer langer maken."
Een raar gezicht dat wel, iets voor een freakshow. Morgen worden de veren ingekort dus dat wordt weer thuiszitten.
Billy en Cissé hebben vanmorgen een wandeling van 4 uur gemaakt in de omgeving.
Ze hebben weer heel wat geleerd, vandaag over mangosoorten en hun benamingen.
Er zijn wel 30 mangosoorten.
Gisteren hadden we een mango genaamd: Comoya die zo groot was als een rugbybal.
We vonden hem minder lekker dan andere soorten.
Vandaag hebben ze weer een andere voor hen nieuwe soort gevonden nl. de Madandi, vertaald: "de kleine dame", flinke kanjers, zeker een kilo en heerlijk. (foto's volgen)
We hadden ook kleintjes, Peulmango's die je moet kneden en dan een kapje eraf snijden en uitzuigen netzoals je dat hier doet met sinasappels. Ze zijn heel zoet en bijna niet meer te vinden in Guinée. Ook is er de Buntou Goungbé oftewel Dikke Buntou, Buntou is een meisjesnaam. Een andere soort is de Goundja Koumè wat betekent "die deel je niet met je broer of zus". Gobbot is nog een soort en die naam is de klank van je tanden in het vruchtvlees, hij is zo lekker dat als je er in hapt je dit geluid hoort: gobbot...
De Seni is dè mango van Kindia en de meeste mensen vinden die het lekkerst.
Hij is bij uitstek geschikt om te drogen. In de Fouta Djallon gebeurt dat nog veel, hier in Kindia proberen ngo's de inwoners er weer voor te interesseren. Hij wordt heel vaak geschild gekookt met een beetje zout en met sumbara gegeten. Sumbara wordt gemaakt van de gemalen pitten van de Nérée waar voor de smaak gedroogde en gemalen garnalen doorheen gaan.
Zelf vind ik de Kent het lekkerst als hij nog net niet helemaal rijp is. Ik houd niet zo van zachte mango's. In september als er helemaal geen andere mango's meer zijn is de
Kent-retard de favoriet van Iya.
Na twee dagen zonder is er opeens weer stroom, afwachten hoe lang het duurt. Meteen een run op de opladers, telefoons, lampen, waterpomp, laptops en apparaten die opgeladen moeten worden. Alle beetjes helpen.
Tegen de avond was er veel bewolking en we horen kikkerkoren uit de bas fond, dat betekent regen op komst. We zullen zien.
