Daar zitten we dan aan het strand van het plaatsje Bel Air van het gelijknamige hotel.
Honderden meters strand zonder toeristen. Gisteren aangekomen uit Conakry, daar was het heet en 's avonds werden we er lek geprikt door de muggen. We hadden nog ruim een week voor vertrek en een toeristisch tripje naar een deel van Guinée dat we nog niet kenden leek ons een goed idee.
De weg van Cimenterie (buitenwijk Conakry) via Dubreka en Boffa naar Bel Air was uitmuntend, onguinees zelfs. Hotel Bel Air is zo'n tien jaar geleden gebouwd door De heer Santulo, een Italiaan die hier als tuinarchtect begonnen is bij de vrouw van wijlen President Conté en die zich ontpopt heeft als projectontwikkelaar. Hij heeft grote bankgebouwen, hotels en grote residenties neergezet en ook het casino en hij had zelfs een granietcarrière. Toen de President ziek was heeft hij hem met zijn privévliegtuig naar Geneve gebracht voor behandeling. Later werd hij door de President voor van vanalles beschuldigd en werden zijn bezittingen geconfisceerd. Er loopt nog altijd een internationale rechtzaak tegen Guinée betreffende zijn bezittingen.
Het hotel waar we wonen zou zo van een Europeese hotelketen kunnen zijn. Het verschil: overdag geen elektriciteit of stromend water, voor de goedkoopste kamer betaal je 85 euro per nacht en Billy en ik delen één strandbed.
Er loopt hier zoveel personeel rond dat niets te doen heeft dat je bijna denkt dat het een opvang project is voor jongeren.
In de verre omtrek geen mogelijkheid om boodschappen te doen, dat is wel lastig . Zelfs geen pompstation
Op de overnachtingsprijs hebben we dus afgedongen ondanks het onbetaalbare uitzicht, zodat we minimaal twee en waarschijnlijk drie nachten blijven.
Er staat hier een forse, aangename wind zodat je onder de bomen heerlijk zit.
Gistermiddag was er bewolking waardoor je heerlijk langs het strand kon lopen zonder te verbranden.
Billy heeft al tweemaal gezwommen vanmorgen, eenmaal opgeschrikt door een donkere plak algen waardoor hij rapido uit het water kwam.
We houden het hier nog wel even uit nu ze de prijzen aangepast hebben.
Honderden meters strand zonder toeristen. Gisteren aangekomen uit Conakry, daar was het heet en 's avonds werden we er lek geprikt door de muggen. We hadden nog ruim een week voor vertrek en een toeristisch tripje naar een deel van Guinée dat we nog niet kenden leek ons een goed idee.
 |
| Het strand voor ons alleen |
Het hotel waar we wonen zou zo van een Europeese hotelketen kunnen zijn. Het verschil: overdag geen elektriciteit of stromend water, voor de goedkoopste kamer betaal je 85 euro per nacht en Billy en ik delen één strandbed.
Er loopt hier zoveel personeel rond dat niets te doen heeft dat je bijna denkt dat het een opvang project is voor jongeren.
In de verre omtrek geen mogelijkheid om boodschappen te doen, dat is wel lastig . Zelfs geen pompstation
Op de overnachtingsprijs hebben we dus afgedongen ondanks het onbetaalbare uitzicht, zodat we minimaal twee en waarschijnlijk drie nachten blijven.
Er staat hier een forse, aangename wind zodat je onder de bomen heerlijk zit.
Gistermiddag was er bewolking waardoor je heerlijk langs het strand kon lopen zonder te verbranden.
Billy heeft al tweemaal gezwommen vanmorgen, eenmaal opgeschrikt door een donkere plak algen waardoor hij rapido uit het water kwam.
We houden het hier nog wel even uit nu ze de prijzen aangepast hebben.
