Vanochtend eerst bij Thierno gaan kijken hoe het met z'n oog was.
Gelukkig ging het een stuk beter dan gisteren. Hij liep buiten met de zonnebril op en een gewatteerd Jack aan, terwijl de kraaien dood van het dak vielen. De zon scheen al vroeg vanmorgen en dan is het snel warm. Hij bedankte nogmaals voor wat we voor hem gedaan hadden en ook zijn familie is ons dankbaar. Dat gaat gepaard met heel veel formules over en weer gebaseerd op de Islam. Het is het betonen van respect en dankbaarheid, dat kan wel vijf minuten duren. Zittend onder de mangoboom. Ben altijd blij dat we onze plastic stoelen bij ons hebben. Het zitten op wankele bankjes of krukjes gaat ons tegenwoordig minder goed af.
Het lopen kost hier veel energie: allereerst moet je uitkijken dat je niet omver gereden wordt door de vele brommers en vervolgens is er geen egaal stukje weg te bekennen: overal obstakels, stoepen zijn er ooit geweest, je ziet de restanten, het lijkt alsof je door een ruïne loopt. De mensen zijn hier zo lenig die storen er zich niet aan, eigenlijk weten ze niet beter en zijn ze eraan gewend. Voor ons is het chaos en benen breken.
Vanmiddag weer in de omgeving rondgereden. Langs vroegere plantages. Het is jammer dat de weggetjes die je dan rijdt vaak akelige hindernissen hebben veroorzaakt door weggespoelde grond. Onze auto bokt nog steeds na een nieuwe pomp etc.
Vanmiddag twee nieuwe tweedehands banden laten monteren. Morgen is het weer tijd voor benzine, dat ding zuipt wel heel veel.
We proberen nu te berekenen hoeveel.
Bij thuiskomst was er 50 meter verderop een huwelijksfeest aan de gang. Na een stroomonderbreking wordt er nu weer loeihard muziek gemaakt. Dat gebeurd hier ieder weekend ergens in de buurt volgens de buren. Ze sluiten de straat af, en de hele buurt gaat kijken, er rennen hele massa's kinderen door de straten. Als je vraagt waarom De weg afgesloten is vragen ze doodgemoedereerd: Hoezo, is ie van je vader?
Dat is ook een van die dingen: kinderen spelen op straat vanaf dat ze beginnen te lopen, ondanks de auto's en brommers, ondanks de ziekmakende vervuilde goten etc. ook als het donker is! Geen Europese moeder zou het in haar hersens halen een kind van anderhalf
alleen buiten te laten spelen laat staan in het pikkedonker. Je begrijpt niet dat er niet meer ongelukken gebeuren.
Dit is ongeveer de scène waarin we iedere avond figureren:
We zitten op een goed of minder goed verlichtte veranda voor het huis.(hangt ervan af of er stroom is)
We zijn afgescheiden van de straat door een muur met op sommige plaatsen dikke tralies waardoor heen we tot 18.45 uur de straat kunnen zien met alles wat zich daar afspeelt.
Na 19.00 uur is het pikdonker (geen straatverlichting, wel jeugd die met een telefoon loopt).
Achter de tralies zien we schimmen van alle maten voorbij lopen of rennen en dan ook vooral midden op de weg.
Afhankelijk van de kledingkleur zijn ze vaag zichtbaar.
Er rijden motoren met grote snelheid en groot licht en veel lawaai door de straat net als auto's. Dan lichten de schimmen op en
verwacht je ieder moment een klap van een botsing.
Je moet je er voor afsluiten net als voor alles wat je bijv. ziet, het lawaai, het regelloze verkeer en de stank van dingen die verbrand worden.
Je zit als het ware in een voertuig en al die scenes komen voorbij maar hebben in wezen niets met je te maken.
Dat vergt oefening. Doe je dat niet dan wordt je hier daas.
