De eerste dag zonder een spatje zon. Betrekkelijk koel.
Omdat we nog steeds geen water hebben gaan we de was doen in de rivier. Alles meegesleept, wasgoed, zeep en emmers.
Aangekomen bij onze rivier begon onze chauffeur dat dat niet kon...hij zou alles wassen...dat zou hij met plezier voor ons doen. Uiteindelijk hebben we maar toegegeven want we waren al moe van het argumenteren. We zijn dus maar langs de rivier gaan zitten na Paparappi instructies te hebben gegeven het wasgoed niet op de stenen te slaan maar gewoon te weken en vervolgens te spoelen.
Dat was dus aan dovemansoren gezegd, de stenen heeft hij overgeslagen maar hij heeft staan wassen alsof alles zwaar vervuild was. De t-shirts van Billy zijn kleine jurkjes geworden dat is wel jammer. De man is onvermoeibaar.
Wij zaten ons ongemakkelijk te voelen met onze koffie. Dat pakken we de volgende keer anders aan.
Op de terugweg hebben we bij de waterfabriek die vlak bij de plantage ligt navraag gedaan en inderdaad is er een algehele storing, niemand krijgt momenteel water in Kindia en omgeving.
Ook de werkers moesten we weer aansturen en betalen, maar dat gaat goed de laatste week. De palmen moeten nu van dood en verbrand blad ontdaan worden zodat de vruchten goed kunnen groeien. Blad dat zeker 20 cm breed en meer dan 2 meter lang is met akelige stekels eraan. Dat is best zwaar werk maar de afspraak is dat ze alledrie 10 palmen per dag schoonmaken.
Wat dat huwelijksaanzoek van Billy's vader betreft:
Billy's vader, Boubacar Maci, werkte indertijd aan de brug over de Konkoure en zag een mooi meisje lopen met een kallebas met melk op haar hoofd. Ze heette Djamy. Hij vroeg haar of ze getrouwd was waarop zij antwoordde: " Ik ben nog een kind dat kunt u toch zien" en omdat dat wel een heel brutaal antwoord was is ze er toen snel vandoor gegaan.
Vervolgens ging Boubacar Maci uitzoeken uit welke familie dat meisje kwam. Oh werd er geantwoord: "dan moet u de rivier met de krokodillen en nijlpaarden oversteken". Boubacar antwoordde daarop dat hij zelfs de oceaan over zou steken voor zijn toekomstige vrouw.
Korte tijd daarna kwam Boubacar met een delegatie, waaronder een paar blanken, met dragers met cadeaus en een dikke koe naar het huis van Billy's opa en oma om de hand van hun dochter te vragen.
Zijn opa zei toen ook "dit is nog een kind" waarop Boubacar antwoordde : "Ik ben de zoon van de Almamy van Maci, ik beloof u dat ik zal wachten tot ze een vrouw wordt en dan wordt ze mijn vrouw. Ze gaat bij mij opgroeien."
Zijn opa en oma durfden geen nee te zeggen tegen zo'n zelfverzekerde man met zo'n grote delegatie en al die cadeaus voor de deur. Binnen een paar maanden was Djamy getrouwd met hem en ging bij hem wonen. Maar omdat Djamy haar familie miste kwam Nene Kabiguine, haar jongste zusje bij haar wonen.
Boubacar Maci hield zich aan zijn woord. Het duurde een paar jaar voordat Billy geboren werd, er gingen toen zelfs geruchten dat zijn moeder onvruchtbaar was.
Dat was het verhaal van Djamy en Boubacar Maci.
