Blogarchief

maandag 30 oktober 2017

Vijftiende bericht, maandag 30 oktober

Vanmorgen eerst naar de plantage. Blijkt dat een deel van de plantage waar de palmen groeien begin van het jaar niet schoongemaakt is zoals wel afgesproken was. Altijd weer worden zowel wij als de arbeiders door Bangali, de man die al sinds jaar en dag in onze basfond en op ons land een boterham verdient, belazerd. Maar goed niets hoeft je hier te verbazen.
Nu weer onderhandelen over een schappelijke prijs om het werk alsnog gedaan te krijgen.
Wel had Sidiki het initiatief genomen om de plek waar we altijd onder de boom zitten schoon te maken.
Vanmiddag na de siƫsta weer naar Foulajah geweest om een vriend van onze chauffeur te bezoeken.
Het was een Peuhl nederzetting met diverse traditionele hutten gelegen onder oude bomen met veldjes ertussen waar groenten en fruit verbouwd wordt.  Er heerste een volmaakte rust en een aangename koelte.
Er liepen kippen met piepkleine kuikens rond, er ging er zelfs een op m'n voet zitten, er lag een kat die helemaal niet reageerde op al die kuikentjes en er kwam een schuldig kijkend hondje voorbij dat weggeshussd werd. Maar alles in volmaakte harmonie.
Blijkt dat de grootvader van de vriend, die 104 jaar oud was, de echte vader van Billy goed gekend heeft en ook zijn moeder en de rest van de familie.



Bovendien was hij verre familie: de vader van die oude man en de moeder van Billy's oma waren neef en nicht. Heel bijzonder. Hij wist zelfs nog de naam van de grote broer van Billy's oma van moeders kant, Hamadi, de man die altijd te voet ging en die zelfs van Guinee naar Mali liep, een heel mooie rijzige man, die Billy vroeger heel veel geleerd heeft.
Die man was zo helder en lichamelijk nog helemaal in orde, verbazingwekkend.
We kregen als geschenk een levende kip mee, een zak maniok en twee ananassen. Sneu voor die kip, die wordt morgen door de vrouw van de chauffeur klaar gemaakt voor consumptie.
Morgen meer over hoe Billy's vader zijn moeder ten huwelijk vroeg.