Afgelopen woensdagavond is Billy's zuster overleden, degene waar ik al eerder over schreef. Ze had een derde tia gekregen en dat was fataal. In deze familie is dit het 6de sterfgeval sinds november. Afgelopen zaterdag was de begrafenis in Coyah, 35 km van Conakry. 's Ochtends zijn we naar het ziekenhuis mortuarium geweest waar ze lag opgebaard. De drie weken dat ze op ons logeeradres ziek op bed lag, heeft Billy veel met haar gepraat en haar vaak laten lachen. Op het laatst stuurde ze haar eigen kinderen en man vaak weg en wilde liever verhalen horen van Billy. Zoals ze steeds zei: alles wat ze me vertellen is nutteloos, van jou hoor ik tenminste dingen waar ik wat van leer, waar ik over na kan denken. Deze begrafenis was nog drukker dan die van haar kleindochter vorige maand. Ze beheerde een moskee in Coyah en was een actieve zakenvrouw, dus alom bekend. Ook hier moesten alle bezoekers weer eten en drinken, dus het heeft weer heel wat gekost. Het is wel zo dat degene die in goeden doen is een bijdrage betaalt.
Over verhalen gesproken. Op ons logeeradres in Kindia vertelt Yacine, het zoontje van wijlen Alpha Omar en Adama iedere avond verhalen voor 100 frs.G.
Hele gruwelijke verhalen zijn erbij maar aan de andere kant zijn ze ook heel grappig. Yacine wordt in oktober 7, maar hij ziet in de bioscoop van zijn vader soms stukken film die je als kind beter niet kunt zien.
Opvoeden is hier een onbekend woord geworden, ik zeg geworden omdat dat vroeger anders was. Kinderen worden geboren, zitten bijna twee jaar lang bij moeder of zusjes op de rug, ingeklemd in een doek waar vaak alleen het hoofd uitsteekt ( vandaar waarschijnlijk dat niemand er moeite mee heeft om opgepropt in een auto te zitten). Al heel vroeg leren ze ze zitten en lopen en worden ze met broertjes en zusjes meegezeuld. Ik heb geen moeder kunnen ontdekken die met haar kind praat over dagelijkse dingen, laat staan over gevoelens. De kinderen zijn buiten en hebben nooit speelgoed bij zich (op een enkele voetbal na). Soms zie je een kind met een zelfgemaakte auto van stukjes blik. Er wordt veel geschreewd en geslagen, door ouders, kinderen onderling en op school wordt er door de leerkrachten ook gemept. Kinderen worden hier heel snel zelfstandig in de letterlijke zin van het woord. Het ontbreekt echter aan creativiteit en communicatie-vaardigheden bij de wat oudere kinderen. Het schoolnivo is bar laag, zelfs op veel privéscholen. Om naar school te kunnen gaan heb je een schooluniform nodig, een tas, een schrift en een pen. Dat is voor de meeste ouders hier niet te betalen. Veel kinderen gaan niet naar school. Analphabetisme viert hoogtij.
Het gemiddelde loon van een ambtenaar is 350.000 frsG, dat is ongeveer
€ 52, dat is veel, een landarbeider moet het met 150.000 frsG doen in loondienst, oftewel € 22.
Hoger opgeleidde ambtenaren kunnen tot 600.000 frs. (€ 90) komen.
Corruptie is onvermijdelijk als je zo weinig verdiend.
Wil je een zak rijst kopen dan is de goedkoopste 50 kilo zak 135.000 frsG oftewel €20. Er is momenteel een rijstvervanger op basis van maniok (cassave) op de markt die atjekkè heet. Het smaakt lekker en is goedkoper dan rijst. Vorig jaar was het jaar van de aardappel, maar voor de arme landen kunnen ze beter een jaar van de maniok organiseren. Aardappels zijn in derdewereldlanden nog steeds duurder dan maniok. Maniok verbouwen is simpel, maak een hoop zand met en diameter van 50 cm en een hoogte van 40 cm, steek er maniokstokken in en je hebt er verder geen omkijken naar. De stokken wortelen makkelijk en aan de wortels groeien de knollen.Op dit moment wordt er overal op braakliggende terreintjes en tussen huizen maniok geplant in Kindia.
morgen verder.
