Drie nachten hotel. Gisternacht was het even schrikken. Om 23.00 uur viel de elektriciteit uit en hoorden we een paar harde knallen. Ik realiseerde me ineens dat we de enigen in het hotel waren en hoe luxe dat overdag ook is, als er 's nachts iets zou gebeuren ben je mooi alleen! Volgens Billy werden de knallen veroorzaakt door de werking van het gebouw, maar ze waren zo hard dat ik me toch bang ging voelen. Toen de stroom weer aanging en daardoor ook de airco die een hels kabaal maakt kon ik geen knallen meer horen en ook dat verontrustte me. Uiteindelijk ben ik toch in slaap gevallen.
Het te koop aangeboden land achter dit strand.
Het uitzicht vanaf het strand met het eilandje hieronder.
Vanochtend vroeg op pad om naar een stukje palmenstrand te gaan kijken dat te koop aangeboden werd. Er tegenover ligt een eilandje dat gekocht is door een Canadees. Heel verleidelijk om in zo'n stuk grond te investeren ook omdat er een eind verderop een hele grote haven gebouwd gaat worden door de Chinezen. Dat was ook de reden waarom in 2003 het hotel Bel Air gebouwd is, Santulo was op de hoogte van de plannen en voorzag dat er hotelruimte nodig was voor het huisvesten van allerlei mensen die aan het havenproject mee zouden werken, vandaar dat er ook tien bungalows staan.
Maar goed we zijn Santulo niet dus...
Daarna terug naar Conakry met wat druppels onderweg wat heerlijk verfrissend was.
We moesten tanken maar onderweg bij Tanéné was de Total pomp afgesloten en er liepen militairen. De Shell pomp verderop was gelukkig wel open.
Onderweg zagen we een grote dode aap hangen langs de weg die verkocht werd. Geen wonder dat er ook hier in de regio Ebola is geconstateerd. Het is verboden "bush meat" te eten maar daar houden mensen zich kennelijk niet aan.
Bij Dubreka werd het drukker op de weg en hing de stank van auto's en houtskoolvuurtjes dik in de lucht. Drie dagen schone zeelucht in 10 minuten teniet gedaan.
Zo gauw we bij Cimenterie waren in de buiten-buitenwijk van Conakry begon de gekte pas echt, inhalen links en rechts, zo scherp rijden en invoegen dat je voor de lak van de auto vreest.
Omdat we niemand hadden gezegd dat we vandaag terug zouden komen wilden we eerst een pizza gaan eten in de Jardin de Guinée. Dus moesten we richting centrum. Onze chauffeur die ons sinds vorige week donderdag rijdt kent Conakry gelukkig redelijk goed en weet bij onverwachts afgesloten wegen meestal wel een alternatieve route.
Gelukkig is de bediening bij Le Jardin heel vlot en konden we om 18.15 uur richting huis.
De auto's die in de avondspits de stad uitgaan maken van beide rijbanen van de snelweg gebruik dus van zowel de heen als de terugweg (in de ochtendspits worden de 4 rijbanen gebruikt door degenen die de stad in gaan) degenen die in omgekeerde richting gaan moeten dan via de Corniche rijden. Dit geeft problemen onderweg want er zijn hier nogal wat mensen die vinden dat de regels niet voor hen gelden en dan gebeurt het dat je op de snelweg over een afstand van 500 meter 5 keer een "spookrijder" tegemoet komt. Vaak zijn dat militairen, 4x4's van NGO of taxi's. Behoorlijk link dus.
Om 19.00 uur waren we op ons logeeradres en sinds 21.00 uur hebben we elektriciteit, voor hoe lang dat is de vraag. Dus snel de waterkoker aan voor thee en koffie morgenochtend.
In onze slaapkamer is met een insecticide gespoten dus we starten mugvrij met klamboe maar buiten ben ik net al gestoken ondanks het feit dat ik me heb ingesmeerd.
Het uitzicht vanaf het strand met het eilandje hieronder.
Vanochtend vroeg op pad om naar een stukje palmenstrand te gaan kijken dat te koop aangeboden werd. Er tegenover ligt een eilandje dat gekocht is door een Canadees. Heel verleidelijk om in zo'n stuk grond te investeren ook omdat er een eind verderop een hele grote haven gebouwd gaat worden door de Chinezen. Dat was ook de reden waarom in 2003 het hotel Bel Air gebouwd is, Santulo was op de hoogte van de plannen en voorzag dat er hotelruimte nodig was voor het huisvesten van allerlei mensen die aan het havenproject mee zouden werken, vandaar dat er ook tien bungalows staan.
Maar goed we zijn Santulo niet dus...
Daarna terug naar Conakry met wat druppels onderweg wat heerlijk verfrissend was.
We moesten tanken maar onderweg bij Tanéné was de Total pomp afgesloten en er liepen militairen. De Shell pomp verderop was gelukkig wel open.
Onderweg zagen we een grote dode aap hangen langs de weg die verkocht werd. Geen wonder dat er ook hier in de regio Ebola is geconstateerd. Het is verboden "bush meat" te eten maar daar houden mensen zich kennelijk niet aan.
Bij Dubreka werd het drukker op de weg en hing de stank van auto's en houtskoolvuurtjes dik in de lucht. Drie dagen schone zeelucht in 10 minuten teniet gedaan.
Zo gauw we bij Cimenterie waren in de buiten-buitenwijk van Conakry begon de gekte pas echt, inhalen links en rechts, zo scherp rijden en invoegen dat je voor de lak van de auto vreest.
Omdat we niemand hadden gezegd dat we vandaag terug zouden komen wilden we eerst een pizza gaan eten in de Jardin de Guinée. Dus moesten we richting centrum. Onze chauffeur die ons sinds vorige week donderdag rijdt kent Conakry gelukkig redelijk goed en weet bij onverwachts afgesloten wegen meestal wel een alternatieve route.
 |
| Le jardin de Guinée |
Gelukkig is de bediening bij Le Jardin heel vlot en konden we om 18.15 uur richting huis.
De auto's die in de avondspits de stad uitgaan maken van beide rijbanen van de snelweg gebruik dus van zowel de heen als de terugweg (in de ochtendspits worden de 4 rijbanen gebruikt door degenen die de stad in gaan) degenen die in omgekeerde richting gaan moeten dan via de Corniche rijden. Dit geeft problemen onderweg want er zijn hier nogal wat mensen die vinden dat de regels niet voor hen gelden en dan gebeurt het dat je op de snelweg over een afstand van 500 meter 5 keer een "spookrijder" tegemoet komt. Vaak zijn dat militairen, 4x4's van NGO of taxi's. Behoorlijk link dus.
Om 19.00 uur waren we op ons logeeradres en sinds 21.00 uur hebben we elektriciteit, voor hoe lang dat is de vraag. Dus snel de waterkoker aan voor thee en koffie morgenochtend.
In onze slaapkamer is met een insecticide gespoten dus we starten mugvrij met klamboe maar buiten ben ik net al gestoken ondanks het feit dat ik me heb ingesmeerd.
